Σάββατο, 26 Μαΐου 2012

Εκλογές στην Αίγυπτο, στον απόηχο της Ταχρίρ


Την Τετάρτη και την Πέμπτη που μάς πέρασαν, περίπου 50 εκατ. Αιγύπτιοι, μέσα σε μια ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα, όπου ενθουσιασμός και αγωνία γίνονταν ένα, προσήλθαν στις κάλπες για να εκλέξουν, ανάμεσα σε 13 υποψηφίους τον πρώτο Πρόεδρο στη μετά Μουμπάρακ εποχή. Σε περίπτωση, που κανείς από τους τους υποψηφίους δεν συγκεντρώσει το 50% των ψήφων, οι εκλογές θα επαναληφθούν στις 16 και 17 Ιουνίου, ενώ η παράδοση της εξουσίας από το Ανώτατο Συμβούλιο των Αρχηγών των Ενόπλων Δυνάμεων θα λάβει χώρα στις 30 Ιουνίου.

Παρά το γεγονός ότι η χώρα οδηγείται στις εκλογές, εσπευσμένα είναι αλήθεια, μετά την εξέγερση του περασμένου Νοεμβρίου με τους 40 νεκρούς και τους εκατοντάδες τραυματίες, ακόμα δεν έχει αποσαφηνιστεί ο ρόλος του Προέδρου, καθώς και οι εξουσίες που θα ασκεί. Προς το παρόν η εκτελεστική και νομοθετική εξουσία βρίσκονται στα χέρια του Ανωτάτου Συμβουλίου, αν και μετά τις βουλευτικές εκλογές, όπου οι μισές περίπου έδρες περιήλθαν στους Αδελφούς Μουσουλμάνους και το 25% στους ακραίους Σαλαφιστές, ένα μέρος της νομοθετικής εξουσίας έχει μεταβιβαστεί στο Κοινοβούλιο.

Από τους 13 υποψηφίους, πέντε είναι αυτοί που έχουν τις μεγαλύτερες πιθανότητες να εκλεγούν. Δυο προέρχονται από τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, ο ένας, ο Mohamed Mursi, ως επίσημος υποψήφιος, και ο άλλος, ο Aboul Fotouh, παλιό μέλος, συγκαταλεγόμενος στους μετριοπαθείς ισλαμιστές, ο οποίος όμως αποφάσισε πέρσι να κατέλθει ως ανεξάρτητος, μια και το κόμμα του είχε αρχικά αποφασίσει να απέχει. Στην πορεία άλλαξε γνώμη.

Ο  Aboul Fotouh έχει κατορθώσει να αποσπάσει την υποστήριξη ενός ευρέως φάσματος του πολιτικού συστήματος, από τους κοσμικούς φιλελεύθερους, ως τους Σαλαφιστές, από αρκετούς εξεγερμένους των πλατειών, ως τους Χριστιανούς Κόπτες. Από την πρώτη μέρα βρισκόταν στην πλατεία Ταχρίρ, και ως σύμβουλός του φέρεται γνωστός μαρξιστής καθηγητής πανεπιστημίου. Όντας πρόεδρος της Αραβικής Ένωσης Γιατρών έχει μακριά ιστορία, απ' τη δεκαετία του '70 στον πολιτικό ακτιβισμό. 

Απέναντι στους Αδελφούς Μουσουλμάνους, κατεβαίνουν δυο υποψήφιοι, που με τον ένα ή άλλο τρόπο έχουν σχέση με το προηγούμενο καθεστώς Μουμπάρακ. Ο πιο γνωστός εξ αυτών είναι ο Amr Moussa, πρώην γενικός γραμματέας του Αραβικού Συνδέσμου για μια περίπου δεκαετία. Επίσης, κατείχε τη θέση του υπ. Εξωτερικών την περίοδο 1991-2001. Το προφίλ που φιλοτεχνεί είναι αυτό του πολιτικού με διεθνείς επαφές και εμπειρία στο διπλωματικό πεδίο, καθώς και του κυματοθραύστη ενάντια στην άνοδο των ισλαμιστών. Πρεσβεύει τη σταθερότητα, που δεν θα διαφέρει και πολύ από μια δικτατορία. 

Ο έτερος από το παλιό καθεστώς, που είδε ξαφνικά τις μετοχές του ν' ανεβαίνουν είναι ο Ahmed Shafiq, τελευταίος πρωθυπουργός του Μουμπάρακ, για μια δεκαετία υπουργός αερομεταφορών και σήμερα συνταξιούχος στρατηγός. Είναι ο μοναδικός υποψήφιος από το στρατό και υπόσχεται, εφ' όσον εκλεγεί, να συντρίψει κάθε διαμαρτυρία. "Νόμος και Τάξη" είναι το προεκλογικό του σύνθημα.

Από το νασερικό στρατόπεδο, υποψηφιότητα που ανεβαίνει τελευταία στις δημοσκοπήσεις είναι ο  Hamden Sabahi, σταθερός αντίπαλος του καθεστώτος Μουμπάρακ, ο οποίος φυλακίστηκε αρκετές φορές για την αντίθεσή του στον πόλεμο κατά του Ιράκ, αλλά και παλιότερα, το 1979, ως υποκινητής της "εξέγερσης του ψωμιού", εναντίον του Σαντάτ.

Ο Khaled Ali, νεαρός δικηγόρος και ακτιβιστής υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, είναι ο πλησιέστερος υποψήφιος των εξεγερμένων της Πλατείας Ταχρίρ, χωρίς όμως να έχει πολλές πιθανότητες να βγει νικητής. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι ο βασικός πυρήνας της εξέγερσης αποφάσισε να μποϋκοτάρει τις προεδρικές εκλογές, θεωρώντας την όλη διαδικασία παράνομη, μια και δεν υπάρχει ακόμα Σύνταγμα που να καθορίζει τις εξουσίες του προέδρου σε σχέση με το Κοινοβούλιο, την κυβέρνηση και το στρατό. Πολλοί ανάμεσα στους νεαρούς εξεγερμένους πιστεύουν ότι ο νέος πρόεδρος θα είναι ανδρείκελο του Ανωτάτου Συμβουλίου χωρίς πραγματικές εξουσίες και ότι η μάχη θα πρέπει να συνεχιστεί με απεργίες και στους δρόμους.

Όπως είναι φυσικό, πολλοί στην Αίγυπτο ανησυχούν ότι επειδή οι στρατιωτικοί δεν είναι διατεθειμένοι να αποχωριστούν τόσο εύκολα τη μακρόχρονη εξουσία τους, θα προσπαθήσουν με κάθε τρόπο να χειραγωγήσουν την ψήφο προς την κατεύθυνση των Moussa και Shafiq, ακόμα και δια της παλαιάς τέχνης της νοθείας. Νίκη ενός εξ αυτών, πολύ πιθανόν να αναμοχλεύσει τα πάθη και να ξαναβγάλει τον κόσμο στους δρόμους.

Το ποιος τελικά θα επικρατήσει είναι δύσκολο να ειπωθεί εκ των προτέρων, καθότι, όπως έχει αποδειχθεί, οι δημοσκοπήσεις αδυνατούν να αποτυπώσουν τη θέληση των ψηφοφόρων. Για παράδειγμα, στις βουλευτικές εκλογές, καμιά απ' αυτές δεν είχε κατορθώσει να συλλάβει τη μεγάλη άνοδο των ισλαμιστών. Μια ιδέα για το πού κλείνουν οι ψηφοφόροι, μπορεί να πάρει κανείς από τα προκαταρκτικά αποτελέσματα των 600,000 περίπου Αιγυπτίων ομογενών που ζουν στο εξωτερικό.  Σύμφωνα με αυτά, πρώτοι στις προτιμήσεις έρχονται οι προερχόμενοι από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, με τον Mohamed Mursi να προηγείται κατά πολύ και τον Aboul Fotouh ν' ακολουθεί. Τρίτος φαίνεται να έρχεται ο Hamdeen Sabahi,  από το νασερικό στρατόπεδο, ενώ τέταρτος ο Amr Moussa.

Για να δούμε όμως αν οι κάλπες στην Αίγυπτο θα κρατήσουν την ίδια σειρά. Η Δευτέρα/Τρίτη δεν είναι μακριά για να μάθουμε. Πάντως, σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής καταμετρήσεις, στο δεύτερο γύρο περνάνε ο Mursi (απο τους Αδελφούς Μουσουλμάνους), και (δυστυχώς) ο Shafiq, (από το παλιό καθεστώς Μουμπάρακ-στρατού). 



  

7 σχόλια:

ο δείμος του πολίτη είπε...

Καλά τουλάχιστον εγώ που είμαι έξω από το παιχνίδι δε θεωρώ ότι θα γίνει κάτι. Ούτε η φτώχεια θα μειωθεί ούτε κάτι ιδιαίτερο θα αλλάξει, μέχρι το Σύνταγμα να παγιωθεί.

Ανώνυμος είπε...

Απο παλια γνωστό
Όσοι κάνουν μισές επαναστάσεις σκάβουν τον τάφο τους

VAD είπε...

Καλημέρα,
Αραβική Ανοιξη;Ανέκδοτο...
Και σου τα είχα πει...όχι μόνο δεν αλλάζει τιποτα στον αραβικό κόσμο,αλλά τα πράγματα θα γίνουν ακομα χειρότερα για τους πολλούς...Πού ειναι όλος εκεινος ο κόσμος που κατεβαινε στις πλατείες;Πήρε ενα ξεροκόμματο και γύρισε στο φτωχοκάλυβό του,αφήνοντας τους φανατικούς να αλωνίζουν...
Ακόμα μια φορά,μην περιμενεις τίποτα...

GBatz είπε...

Πρώτο στις εκλογές τής Αιγύπτου είτε τών Αραβικών εξεγέρσεων, έρχεται μάλλον το ζήτημα δημιουργίας όχθεων πού οδηγούν το ποτάμι τών εξελίξεων μεταξύ κοσμικής εξουσίας ή θρησκευτικής, παραπέμπουν δε στήν Ευρωπαϊκή εμπειρία Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλιστών.

geokalp είπε...

μερικές συστοιχίες πυραύλων δίπλα στο ισραήλ με τα κλειδιά σε μουσουλμάνο;
η Ελλάς;

cynical είπε...

geokalp,

οι αδελφοι μουσουλμανοι δεν ειναι αλ καιντα. Δεν ειναι τρελοι να το κανουν. Ο κινδυνος ειναι αλλος. Να τους δωσουν τετοιο ρολο οι ιδιοι οι ισραηλινοι, για να μπορεσουν να στρεψουν τη δυση εναντιον τους και να τους ξεπαστρεψουν...

Ανώνυμος είπε...

Pε παιδία σας έχω ακούσει να ρίχνεται καντήλια στα παπαδαρία αλλά όταν έρχεται για τους μουλσουμάνους παραβλέπεται την απόλυτη θεοκτρατική θεώρηση της πολιτικής τους κοσμοθεωρείας και να βλέπεται με συμπάθεια τί ακριβώς δεν έχω καταλάβει. Το μεσαιωνικό φολκλόρ στο μεγαλείο του;