Τρίτη, 11 Μαΐου 2010

Το Δίλημμα κι ο Εκβιασμός


Μέσα στη δίνη των τελευταίων ημερών, δυο νομίζω ότι είναι τα βασικά ερωτήματα που απασχολούν το πανελλήνιο και τυραννούν τον ύπνο του.


Το ένα έχει να κάνει με το αν η σημερινή κατάληξη της χώρας ήταν η μόνη δυνατή που μπορούσε να έχει και το άλλο, με το αν στο σημείο που είμαστε τώρα, υπάρχει, ακόμα και την ύστατη στιγμή ένας άλλος δρόμος.


Αναφορικά με το πρώτο, πολλά έχουν γραφτεί, τα οποία συνοψίζονται στο εξής ένα: Γενικώς και ειδικώς πήγαμε με άδεια χέρια και σφαγμένοι. Ακόμα πιο λιανά, όχι μόνον δεν διαπραγματευτήκαμε τίποτε, αλλά κάναμε και το παν, έκαναν δηλαδή οι επίσημοι κυβερνήτες μας το παν, να παρουσιάσουμε τη χώρα μας σε ακόμα πιο δεινή κατάσταση απ’ ότι στην πραγματικότητα ήταν.


Σκεφτείτε το εξής: Πηγαίνετε σε μια τράπεζα να ζητήσετε δάνειο, ας πούμε για ν’ αγοράσετε σπίτι. Δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτε καλύτερο, παρά να εμφανιστείτε καλοκουρεμένοι, καλοχτενισμένοι, με τα καλά σας ρούχα και τσαντικά, να φαίνεστε άνετοι και σίγουροι, και γενικώς να έχετε τον αέρα, το λιγότερο, ενός μεγιστάνα που κάπου βρε παιδί μου στραβοπάτησε και θέλει λιγουλάκι να ξελασπώσει. Έ τι έκαναν οι δικοί μας; Το ακριβώς αντίθετο! Παρουσίασαν, ένα σπίτι, μια χώρα υπό διάλυση, με κατεστραμμένα τα οικονομικά της, με τις τσέπες αδειανές, και χωρίς καθόλου ασημικά. Λογικό είναι να αρχίσουν να βαράνε τα τύμπανα και τα κλαρίνα.


Θα μου πείτε τώρα, καλά βρε παιδάκι μου, με τι μούτρα να διαπραγματευθούμε; Με τόσο βαρύ φορτίο στην πλάτη; Κι όμως, επειδή ακριβώς είχαμε ένα τόσο βαρύ φορτίο στην πλάτη, που αν έπεφτε θα καταπλάκωνε τον κόσμο όλο, θα μπορούσαμε να διαπραγματευθούμε πιο καλά επιτόκια, όχι αυτά που πάνε να βγάλουν από τη μύγα ξύγκι, (βρε θεομπαίχτες, κι απ’ του πεθαμένου το κορμί να κερδίσετε θέλετε;), πιο καλούς όρους εξόφλησης, και πιο ευχάριστες για μας ποινές.


Θα μπορούσαμε να είχαμε ζητήσει μεγαλύτερο χρόνο αποπληρωμής, κάτι που ήδη το φωνάζουν από τώρα όλοι οι μεγαλοπαράγοντες των αγορών, διαβλέποντας το αδιέξοδο στο οποίο εισερχόμαστε, και από το οποίο κοιτάνε να περισώσουν όσα μπορούν να περισώσουν. Θα μπορούσαμε μέχρι και παύση πληρωμών να διατυπώναμε, γεγονός που θα είχαμε σύμπασα την οικουμένη να τρέχει από πίσω μας και να μας θερμοπαρακαλεί. Δυστυχώς, ούτε μια λέξη δεν βρήκαν να ψελλίσουν τα παιδιά. Ούτε μια.


Οι επιλογείς «μονόδρομων» σπανίως λένε την αλήθεια. Αδιανόητο σε ένα πρόβλημα να υπάρχει μόνο μια λύση, και μάλιστα όταν η λύση που προτείνεται μπάζει από παντού νερά. Η διπλωματία υπάρχει για να εξασφαλίζει τις βέλτιστες λύσεις. Κι εδώ η διπλωματία δεν εξασκήθηκε καν, παρά μόνο για να χειροτερεύσει τα πράγματα.


Αναφορικά τώρα με το δεύτερο ερώτημα, για το κατά πόσον μπορεί να γίνει κάτι τώρα, οι διέξοδοι, είναι αλήθεια ότι μειώνονται σημαντικά. Άμα φτάσεις από συνεχείς αμέλειες των γιατρών να έχεις γάγγραινα, το κόβεις το ποδάρι. Στη συνέχεια βέβαια, τον πετσοκόβεις τον γιατρό και τρέχεις να σώσεις το άλλο. Για να μην περιπλέξω όμως τα πράγματα, θα αφήσω στην άκρη τον λαϊκό παράγοντα, ο οποίος με τις δυναμικές του κινητοποιήσεις θα μπορούσε να πετύχει μέχρι και αλλαγή Κυβέρνησης (ποιας;;), επαναδιαπραγμάτευση χρέους, παύση πληρωμών, ακόμα και έξοδο απ’ το ευρώ. Για τη συνέχεια θα υποθέσω ότι τα πράγματα είναι ως έχουν, και με τους υπάρχοντες συσχετισμούς.


Μπαίνει λοιπόν με αγωνία το δίλημμα: ΔΝΤ ή παύση μισθών και συντάξεων; Πράγματι, ακούγεται τρομερό, όπως άλλωστε κι όλα τα χοντροκομμένα διλήμματα. Θα θυμάστε το «Καραμανλής ή Τανκς» και πόσο ανατριχιαστικά ηχούσε. Όπως επίσης και το ανάλογο του Μπους, «Όποιος δεν είναι με μας είναι με τους Ταλιμπάν».


Οι κοινωνίες δεν προχωράνε με διλήμματα. Και κυρίως οι δημοκρατίες που καλλιεργούν τον πλουραλισμό των προτάσεων και λύσεων. Τα διλήμματα ποτέ δεν είναι αληθινά, τίθενται με ένα και μόνο σκοπό: να χειραγωγήσουν. Είναι όπως και οι ερωτήσεις που υποχρεωτικά θα πρέπει να απαντήσεις σε μια δημοσκόπηση και οι οποίες έχουν δυο μόνο επιλογές. Τίποτε που να είναι περισσότερο ενοχλητικό.


Τα διλήμματα είναι εκβιαστικά και όπως όλοι οι εκβιασμοί δεν έχουν τελειωμό. Στη παρούσα φάση και με το παρόν δίλημμα δεν τίθεται όμως καν θέμα: σύσσωμο το πανελλήνιο θα απαντήσει, όπως και απάντησε, ΔΝΤ.


Με δεδομένη όμως τη χρεοκοπία που θα συμβεί το αργότερο σε δυο, τρία χρονάκια από τώρα, στο τέλος του χρονικού αυτού ορίζοντα υπάρχει εξ ίσου μεγάλη πιθανότητα να μάς περιμένει ένα ακόμα πιο βαρβάτο δίλημμα: παύση μισθών και συντάξεων ή ξεπούλημα ας πούμε της βραχονησίδας Χ2GqΡ, καταμεσής στο πέλαγος; Ή παρακράτηση μέρους των φόρων απ’ ευθείας από τους δανειστές, ή εξαγορά των μεταλλείων χρυσού, ρουμπινιών και αδαμάντων της χώρας; Ας μη συνεχίσω. Η ιστορία γνωστή, αλλά το τέλος της διαδρομής από τον έναν εκβιασμό στον άλλον, άγνωστο.


Εδώ, για να μην αφήσω τα λόγια μου να κρέμονται αστήριχτα στον αέρα, οφείλω μιαν εξήγηση, σχετικά με το πώς γνωρίζουμε ότι σε κάνα δυο-τρία χρονάκια θα χρεοκοπήσουμε.


Αυτό όμως θα προσπαθήσω να το εξηγήσω σε μια επόμενη ανάρτηση. Μην περιμένετε να πω και τίποτε πρωτότυπο, απλώς θα πρέπει να βάλω σε τάξη όλο αυτό το τεράστιο υλικό που (σχεδόν) το αποδεικνύει.


14 σχόλια:

Παναγιώτης είπε...

"...θα μπορούσε να πετύχει μέχρι και αλλαγή Κυβέρνησης (ποιας;;), επαναδιαπραγμάτευση χρέους, παύση πληρωμών, ακόμα και έξοδο απ’ το ευρώ..."

Το "Κυβέρνησης (ποιας;;)" μάλλον θα πρέπει να προσληφθεί σαν ένα ακόμα κρίσιμο δίλημμα, σε δυναμική εξέλιξη. Αλλά τα υπόλοιπα πολύ δύσκολα μπορούν να αποτελούν τακτικούς -με όρους επιτυχίας- στόχους, ιδιαίτερα όταν αυτοί συμφύρονται σε τριλημματική -όχι απαραιτήτως επαγωγική- εκδοχή, τύπου μάλτιπλ τσόις.

"Εδώ σε θέλω κάβουρα, να περπατάς στα κάρβουνα", γιατί αλλιώς "τι είναι ο κάβουρας, τι είν' το ζουμί του".

ο δείμος του πολίτη είπε...

Στην πολιτική πάντα υπάρχουν εναλλακτικές, πάντα υπάρχουν κι άλλες ιδέες. Το θέμα είναι υπό ποιες συνθήκες και τσέπες προχωράς. Πιστεύω ότι κανείς δεν περίμενε τόση απρόκλητη στήριξη προς τις πολυεθνικές από τη Μέρκελ και επίσης κανείς δεν περίμενε τέτοια επιτόκια από τις χώρες της ΕΕ. Είναι φανερό πια ότι η χώρα κινούνταν επί της ουσίας -κι όχι το επικοινωνιακό (ας τα ξεχωρίσουμε)- με στόχο από την αρχή να λύσει το πρόβλημα με λίγες αποφάσεις. Ωστόσο, η χρηματιστηριακή επίθεση και η γερμανική στάση (όχι εθνικιστική, αλλά υπέρ πολυεθνικών) ανέτρεψαν κάθε προσπάθεια.

nikos__alfa είπε...

"Οι εκβιασμοί δεν έχουν τελειωμό"
Άλλωστε γι αυτό καταλήγουν συνήθως στη δολοφονία του εκβιαστή από το θύμα του ,καθώς είναι ο μόνος τρόπος να απαλλαγεί από αυτόν!
Έτσι το θύμα μεταβάλλεται σε θύτη αφού τίποτε δεν φαίνεται να εξασφαλίζει τη σωτηρία του (αστυνομία,δικαιοσύνη),στη περίπτωση μας πολιτικό σύστημα, από τον εκβιαστή! Συνέπεια λοιπόν η ολοκληρωτική καταστροφή και των δύο!
Αντί λοιπόν να κουράζεσαι συγκεντρώνοντας στοιχεία για το αυταπόδεικτο,ότι υπάρχουν δηλ εναλλακτικές λύσεις ,καλύτερα να επικεντρωθούμε όλοι στο γεγονός ότι αν συνεχιστούν οι εκβιασμοί θα πληρώσουν όλοι!
Γιατί αν νομίζουν αυτοί που καταστρέφουν τον κοινωνικό ιστό και τη χώρα ότι θα μείνουν αλώβητοι στο κυρίαρχο ρόλο τους είναι πικρά γελασμένοι!
Δεν θα υπάρξουν σωσίβιες βάρκες για τους επιβάτες της πρώτης θέσης αυτή τη φορά!
Και επειδή αυτό που τους ενδιαφέρει είναι μόνο η προσωπική τους τύχη και η επιβίωση του καθεστώτος, ίσως χρειαζόμαστε πλέον την βοήθεια εγκληματολόγων και όχι οικονομολόγων,που θα αναλύσουν τώρα πια σε όλους ότι οι ανοχές των θυμάτων εξαντλούνται!
Ισως ο φόβος αποδειχθεί πιο αποτελεσματικός από τα επιχειρήματα!
Εκτός πια αν έχουμε μπροστά μας ,δίπλα μας και μέσα μας ένα ιδιότυπο μαζοχισμό που κατάφεραν να εμποτίσουν παντού η κατάφεραν να μεταφέρουν τις ενοχές τους σεμάς τόσο έντονα που πια είμαστε ανίκανοι να αντιδράσουμε!
Κάτι που δεν πιστεύω αλλά πρέπει να βρούμε τον τρόπο!

Alexandros είπε...

http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=160472

Σε αυτό το λινκ έχουμε μία κριτική προς την κυβέρνηση εκ διαμέτρου αντίθετη. Λέει ο Στιβ Χάνκε:

«Οι συμβουλές του Στίγκλιτς ήταν καταστροφικές για την Ελλάδα», μας λέει. «Ο Στίγκλιτς έδινε πολιτικές όχι οικονομικές συμβουλές. Ευθύς εξαρχής ακολούθησε τη λαϊκίστικη προσέγγιση να ψέγει τους ξένους για τα προβλήματα της Ελλάδας και ποτέ τους Ελληνες πολιτικούς. Ποτέ του δεν θα έθιγε την ελληνική γραφειοκρατία ή το κράτος. Και δυστυχώς ο πρωθυπουργός σας έπεσε στην παγίδα και επαναλάμβανε αυτά που του έλεγε ο Στίγκλιτς. Με αυτό τον τρόπο έχασε τουλάχιστον ένα μήνα, όταν περιόδευε τον κόσμο επιτιθέμενος εναντίον των "ξένων κερδοσκόπων" αντί να παραμείνει στην Ελλάδα και να διαμορφώσει ένα αξιόπιστο πρόγραμμα εξόδου από την κρίση. Αυτές οι επιθέσεις σε συνδυασμό με τα ψεύδη της προηγούμενης κυβέρνησης οδήγησαν σε απώλεια της αξιοπιστίας της χώρας και είχαν ως αποτέλεσμα να γίνει επιτακτική η προσφυγή στο ΔΝΤ»

Επίσης μέσες-άκρες, μας λέει ότι αν δεν κάνουμε μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές (φιλελευθερες όπως στη Ν. Ζηλανδία), είτε παύση πληρωμών κάνουμε είτε επαναδιαπραγματευση (που από ότι φαίνεται εκεί θα οδηγηθούμε), σε μερικά χρόνια θα καταλήξουμε στο ίδιο σημείο.

Και εγώ σου λέω, ποιον να πιστέψουμε τώρα; Κανείς δεν ξέρει τι έγινε τελικά τους τελευταίους μήνες. Μόνο αυτοί που πήραν μερος στις διαπραγματέυσεις γνωρίζουν.

Ανώνυμος είπε...

"σύσσωμο το πανελλήνιο θα απαντήσει, όπως και απάντησε, ΔΝΤ"

Δεν αντελήφθην πότε ακριβώς έγινε αυτό. Σύσσωμη η κυβέρνηση, ναι. Αλλά το πανελλήνιο; Εγώ πάντως που είμαι στριμμένος και αγύριστο κεφάλι, δε θέλω ούτε ΔΝΤ ούτε παύση μισθών και συντάξεων - άρα, πανελλήνιο μείον έναν.

the elf at bay είπε...

Για την χρεωκοπία θα ήθελα να ακούσω τα επιχειρήματά σου γιατί οι απόψεις διίστανται και έχω μπερδευτεί.

cynical είπε...

Καλησπέρα Παναγιώτη,

Στο βαθμό που θα ενταθούν οι κινητοποιήσεις σαν αντιδραση στο οικονομικο αδιεξοδο, θεωρώ δεδομένες και τις πολιτικές εξελίξεις. Πιθανον να χρειαστεί να γίνουν διάφορα ανεβοκατεβάσματα μέχρι να σταθεροποιηθεί κάποια κυβερνηση, η οποια μπορεί να αποτελείται και απο εντελώς καινούργια άτομα ή και κομματα(!)

Μπορεί να πάρει καιρό μεχρι το σύστημα να "κατσει" σε καποια καινούργια σταθερή κατασταση. Αυτό αργα ή γρήγορα θα συμβεί.

cynical είπε...

καλησπέρα Δημο,
εχουν γραφτει στον τυπο οτι και τυπικά υπήρχαν διαφορες εναλλακτικές οδοί,

Κάθε οδός συνεπάγεται και ορισμενη πολιτική. Η συγκεκριμένη (ΔΝΤ) ήταν μονόδρομος φυσικά για τη συγκεκριμένη πολιτική.
Σημερα κυκλοφορησε η συνενετυεξη του Σαχινιδη που αποκαλυψε οτι το ΔΝΤ ήταν μια προαποφασισμενη ιστορια.

cynical είπε...

καλησπερα Νικο-αλφα,

μεχρι και ο Πρετεντέρης είδε τον εκβιασμό του "μισθοί ή ΔΝΤ".

Αν αναγνωρισεις τον εκβιασμο, μετα καταλαβαινεις οτι αυτοι θα συνεχιστουν αλυσιδωτά.

Νικο, ανεξαρτητα από το πόσο εχουμε εμεις πειστεί ή οχι, για να πεισεις και αλλους , πιστευω οτι πρεπει να ριχνεις στο τραπεζι στοιχεια. Ακουραστα και συνεχώς...Ειναι μια πρωτογνωρη κατασταση, θελει αρκετο δουλεμα πρωτα.

cynical είπε...

Αλέξανδρε,
πιστευουμε μονο αυτα που ειναι χειροπιαστά.
Διαβασες τη συνεντευξη Σαχινιδη στη ΝΕΤ;

Μαζευουμε, συγκρινουμε και ...

cynical είπε...

Ανωνυμε,

ετσι οπως μπαινει το διλημμα, τι περιμενεις να απαντησουν; Κλειδωνει αμεσως η σκεψη.
Δεν τα θελουν τα μετρα, αυτο ειναι φανερο, αλλα αν βαλεις θεμα στασης πληρωμων και εξοδου απο ευρω, τι νομιζεις οτι θα απαντησουν;

cynical είπε...

elf
εχω μολις ανεβασει ενα αρθρο του Καζακη που πραγματευεται πολλα απο τα κρισιμα ερωτηματα σχετικα με την παυση πληρωμών
στο you pay εχω ανεβασει πολλα άρθρα.

Κοιταξε αυτα με συγγραφεα Καζάκη, Λαπαβιτσα, Μαρκετο.

Επισης δες τις εισηγησεις τους σε βιντεο στο

http://youpayyourcrisis.blogspot.com/2010/05/video-85.html

AdeGia είπε...

Κοιτα Cynical,η πολιτικη λογικη και η προταση που υποστηριζει ο Καζακης,
ειναι σε μια κατευθυνση ρηξης σαφεστατης,με την ουσια της πολιτικης και οικονομικης εξουσιας στην χωρα μας και στην Ευρωπη.Πολυ σωστα εξορκιζει τους φοβους για τις συνεπειες της αρνησεις-στασης πληρωμων,στην ουσια των τοκογλυφικων ληστρικων δανειων,και σαφως η χωρα μετα απ'αυτο δεν θα εχει προβλημα πληρωμης συνταξεων και μισθων.Ομως που απευθυνεται?
Στην λογικη του σοσιαλδημοκρατικου
ΠΑΣΟΚ δεν υπαρχει ουτε σαν υποψια σκεψης μια τετοια εξελιξη αφου η λογικη ειναι οτι το υπαρχον οικονομικο συστημα μπορει να αντιμετωπιζει,να αδρανοποιει και να ενσωματωνει τις δομικες αντιφασης του.
Κι απο την αλλη η Αριστερα,η παιζει με τα μαυρο-ασπρο,η ειναι ακινητη και αποσβολωμενη,γιατι δεν μπορουσε να φανταστει οτι καποια στιγμη πρεπει και να αποφασισει.
Ο Καζακης στην ουσια βαζει θεμα πολιτικων αποφασεων,των πολιτικων δυναμεων της αριστερας,οι οποιες δυστυχως δεν ειναι ετοιμες και
ΙΚΑΝΕΣ να παρεμβουν και ετσι διαλεγουν την γωνια,απλα κοιτωντας την πραγματικοτητα να τις ξεπερνα.

Οχι μονο στην χωρα μας αλλα σ'ολοκληρη την Ευρωπη η Αριστερα φοβαται.Το ονειρο οτι αφου ο καπιταλισμος κυριαρχησε,μπορει απο ελεημοσυνη,να δειξει ευπλασχνεια.

cynical είπε...

Αde Gia,

o Καζακης αυτη τη στιγμη μαζι με Λαπαβιτσα και Μαρκετο τραβανε ολο το βαρος της επεξεργασιας λυσεων. Δεν ειναι πολιτικοι, αλλα οικονομολογοι, εκτος του ΜΑρκετου που νομιζω οτι ειναι ιστορικος.

Να σου πω πως το βλεπω. Η συνεργασια οικονομολογων και πολιτικων ειναι ας πούμε οπως οι συνεργασια μεταξυ πειραματικων και θεωρητικών φυσικων. Οι μεν προτεινουν θεωριες, οι δε κανουν τα πειραματα και δοκιμαζουν τις θεωριες, καθως και αντιστροφα.

Η αριστερα οφειλει να μελετησει τις διαφορες λυσεις. Η πολιτικοι θα κανουν πολιτικη. Αν δεν τολμήσουν, αν δεν προσπαθησουν, τοτε ,αντε γεια!