Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2008

Η Διάχυση προς τα κάτω (trickling down) της Κλοπής




Είναι γνωστό ότι για πολλά χρόνια η αριστοκρατία ήταν η κύρια παραγωγός πολιτιστικών προϊόντων τα οποία κατόπιν διαχέονταν προς τις κατώτερες τάξεις. Κύριος αποδέκτης ήταν η ανερχόμενη αστική τάξη η οποία και προσπαθούσε να τα μιμηθεί. Κατόπιν τη σκυτάλη την πήρε η εδραιωμένη πια αστική τάξη, η οποία και διαμόρφωσε τους δικούς της πολιτισμικούς κανόνες, ήθος και συμπεριφορά, τα οποία με τη σειρά τους προσπάθησαν να τα μιμηθούν οι από κάτω και πάει λέγοντας.

Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι οτιδήποτε κυκλοφορεί στα πάνω στρώματα, γρήγορα βρίσκει μιμητές και στα κατώτερα, για το λόγο ότι έτσι νομίζουν οι από κάτω ότι θα καλύψουν τη διαφορά που τους χωρίζει από τους πάνω. Και για να γίνω πιο συγκεκριμένη θα αναφερθώ στο πάντα επίκαιρο θέμα της κλοπής. Όχι του παντού και πάντα υπάρχοντος θεωρητικού ζητήματος της κλοπής και της ιδιοποίησης της υπεραξίας της εργασίας, αλλά του πολύ απτού και συγκεκριμένου, αυτού, δηλαδή, τού να σε κλέβουν ξεδιάντροπα και ανερυθρίαστα μπροστά στα μάτια σου, στην πλειονότητα πια των μικρο-συναλλαγών που διεκπεραιώνω καθημερινά.

Θέλετε παραδείγματα; Νάτα!


Παράδειγμα πρώτο:
Στον πάγκο γνωστής αλυσίδας καθαριστηρίων ακουμπώ ένα πρωί φούστα, σακάκι και μπουφάν, με το κάθε κομμάτι ν’ αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα του είδους του. Επειδή είμαι εκ γενετής καχύποπτη και επειδή διαθέτω γρήγορο μαθηματικό μυαλό που μπορεί να κάνει με επιτυχία και στο άψε-σβήσε προσθέσεις (έως εδώ σταματούν οι ικανότητες) υπολογίζω, βάσει του αναρτημένου πίνακα, το συνολικό ποσό που οφείλω, δηλαδή 15,50 ευρώ.
Πόσο κάνουν; ρωτάω την κοπέλα, έτσι από ευγένεια και για να πω κάτι, γιατί συν τοις άλλοις είμαι και ομιλητική.

Α!, 16,50 ευρώ, μου απαντάει όλο αυτοπεποίθηση.

Γιατί καλό μου παιδί;, τής ανταπαντώ. Μια, το λάδι, δυο το ξίδι, τρεις το λαδόξυδο. Από πού φύτρωσε αυτό το μοναχικό ευρώπουλο;, λέω χαμογελώντας, προσπαθώντας να μη χάσω την καλή μου, όπως πάντα, διάθεση.

Α!, ξανααπαντάει το παιδί, με περισσή αυτοπεποίθηση. Το σακάκι το πιάνουμε για μπουφάν!

Και γιατί για μπουφάν; Γιατί δεν το πιάνουμε για πουκάμισο; Τι μας εμποδίζει;

Γιατί έτσι, ήρθε αυτομάτως η απάντηση.

Αφού παίξαμε για λίγο την κολοκυθιά και αφού δεν υπήρχε κανένας λόγος, λόγω του ευδιακρίτου των ειδών, να καλέσουμε σε σύσκεψη κάποιους εξωτερικούς παρατηρητές για να εκτιμήσουν αν το σακάκι ήταν όντως σακάκι ή μπουφάν, η κοπέλα αποδέχτηκε τελικά το προφανές και έτσι το μοναχικό ευρώπουλο ξαναγύρισε στην ασφάλεια της τσέπης μου.

Παράδειγμα δεύτερο:
Στην τράπεζα αυτή τη φορά. Καλά θα μου πείτε, στην τράπεζα πήγες, τι περίμενες; Δεν μάς λες και τίποτε καινούργιο. Παρ’ όλα αυτά, εγώ θα σφετεριστώ το χρόνο σας και θα καταθέσω το παραδειγματάκι μου.

Ζητάω, λοιπόν, να στείλω χρήματα σε άλλο λογαριασμό και περιμένω ο ταμίας να κάνει τη στραβή και να μου ζητήσει την προμήθεια, των 1,20 ευρώ. Σημειωτέον, ότι πρόκειται περί φτηνής τράπεζας. Άλλες χρεώνουν 1,50 ευρώ, γιατί στέλνουν τα χρήματα με courier, ενώ η δική μου φαίνεται τα στέλνει με ΕΛΤΑ και καραβέλες. Φυσικά, όλο το προηγούμενο διάστημα βοούν τα δελτία ειδήσεων για το παράνομον του πράγματος, αλλά φαίνεται ότι η συγκεκριμένη τράπεζα νομίζει ότι ο κόσμος ακούει μόνο το δελτίο του STAR και επομένως δεν χαμπαρίζει.
Επαναλαμβάνω, πάλι το γνωστό τροπάρι.

Γιατί, καλέ μου άνθρωπε; τον ερωτώ. Δεν γνωρίζετε ότι καρα-παρανομείτε;

Μα, δεν μας έχει έρθει καμιά εγκύκλιος μου απαντά, με χαμηλωμένο το βλέμμα, προφανώς γιατί ψεύδεται και κατά συνέπεια το όποιο απομεινάρι τσίπας έχει επάνω του, τόν εμποδίζει να με αντικρίσει κατάματα.

Μα του λέω, έχω εδώ μαζί μου, (και του βγάζω μια χαρταπιάνγκα), την απόφαση του εφετείου, τον αριθμό της απόφασης σε επικυρωμένο μάλιστα αντίγραφο του πρωτότυπου, την σύνθεση του δικαστηρίου που αποφάσισε και όλα τα σχετικά έγγραφα που τεκμηριώνουν την απόφαση και που επιβεβαιώνουντο απαράδεκτον της απαίτησής σας.
Θέλω να πάω στον προϊστάμενό σας, του λέω και σκοπεύω να σας καταγγείλω. Πού είναι ο διευθυντής;

Πάει να ξεστομίσει το «εκεί, στο γραφείο στο βάθος», αλλά ταυτόχρονα το μετανιώνει, και παίρνοντας το ύφος το θλιμμένο, μου λέει.

Καλά, δεν πειράζει, θα τα βάλω από την τσέπη μου.

Έτσι γλίτωσα άλλο ένα 1,20 ευρώ, που μαζί με το ευρώ του καθαριστηρίου μας κάνουν σύνολο 2,20 ευρώ. Ως εδώ καλά.


Παράδειγμα τρίτο:
Στο σουπερμάρκετ αυτή τη φορά. Ο υπάλληλος του μανάβικου μού ζυγίζει με ευγένεια τις ντομάτες. Το μάτι, καρφωμένο στο καντράν της ζυγαριάς, εκεί όπου αναγράφεται η τιμή ανά κιλό. Την έχω ξαναπάθει και γιαυτό στήνω καρτέρι. Ξέρω, ότι μια στις δυο φορές θα την κάνουν τη ματσαραγγιά. Σήμερα ήμουν τυχερή. Την έκαναν!

Τί γράφει εκεί πάνω, μην και με γελούν τα μάτια μου; του λέω με απορία. Είναι όντως 2,20 το κιλό;. Για να ξαναπάω πίσω στο τελάρο να δω την τιμή.

Πάω, βλέπω, ξαναγυρίζω.

Το τελάρο λέει άλλα, λέω στο παιδί. Γράφει 1,80 το κιλό. Για δες το και μόνος σου.

Το παιδί πάει, βλέπει, γυρίζει.

Τι συμβαίνει μάτια μου, του ξαναλέω, γιατί έχει και ωραία μάτια το παιδί.

Θα ρωτήσω τον floor manager, μου εξηγεί.

Πάει, βλέπει τον floor manager και γυρίζει.

Έγινε ένα μικρό λαθάκι, μου λέει. Δεν πρόλαβαν να περάσουν τις καινούργιες τιμές, και αυτός μόνο είναι ο λόγος. Ξέρετε τώρα πως είναι με τα χρηματιστήρια σήμερα. Ανεβοκατεβαίνουν τόσο γρήγορα, που δεν προλαβαίνουμε ν’ αλλάζουμε τις τιμές.

Κοίταξε καλό μου, του λέω, πες στον floor manager, πως αν ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο θα σας στείλω τον ΣΔΟΕ και την αντιτρομοκρατική μαζί. Ναίσκε; Και, κάτι επί πλέον, ο πληθωρισμός σταμάτησε να τρέχει με 19263% από τον καιρό της κατοχής.

Δεν χρειάζεται να μακρηγορήσω με περισσότερα παραδείγματα. Όλοι σας θα έχετε διαπιστώσει στην πράξη την ιδιότυπη πρόσθεση που απαντάται στις απανταχού λαϊκές αγορές, και στους λογαριασμούς των εστιατορίων, και των υδραυλικών και των πάσης φύσεως τεχνικών. Και θα έχετε αγανακτήσει. Μόνο που το φαινόμενο δεν είναι μεμονωμένο, αλλά γενικευμένο. Συμβαίνει πλέον παντού και επειδή κάθε φορά που με κλέβουν με τον τρόπο αυτό, αισθάνομαι κάπως σαν βιασμένη, αίσθημα καθόλου ευχάριστο, το έχω ρίξει στην εκμάθηση διαφόρων πολεμικών τεχνών για να μπορώ να αμύνομαι. Επίσης, στην πρόσθεση δεν με πιάνει κανείς πλέον.
Είναι όμως αυτό λύση;

30 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Στα ψηλά αλώνια γίνεται του Βατο-κλεπτο-πεδίου
Στα χαμηλά του Βαλτο-κλεφτρο-πεδίου!

Οι ταξικές διαφορές σε περιεχόμενο και μορφή είναι αδιαμφισβήτητη.

Στέργιος

Κ.Κ.Μοίρης είπε...

ηταν συναρπαστική η πορεία του μοναχικού ευρώπουλου μέχρι να επιστρέψει στην αγκαλιά σας, στο παράδειγμα 1

να υποθέσω πως με τον ακτιβισμό σας αυτόν (ήδη ξεκινώ να τον εφαρμόζω), σε μια δύσκολη μέρα μπορει να βγει καλό μεροκάματο ;

de profundis είπε...

Ωστε γλυτώσατε 2,20 ευρώ σε μιά μόνο μέρα .Επειδη και εγω ειμαι καλός στην πρόσθεση υπολογίζω οτι με τέτοιο ρυθμό θα γλυτώσετε πάνω κάτω γύρο στα 800 ευρώ τό χρόνο.
Απαιτούμε κέρασμα.

Υ.Γ Τώρα κατάλαβα πως μπορείτε και κανετε τόσες πόλλες διακόπες τό χρόνο.Θα σας δώσω όμως και μία συμβούλη αν δεν πηγαίνατε τα ρούχα στο καθαρηστήριο αλλά τα πλένατε στην νεροτριβή θα είχατα γλυτώσει 15.50 ευρώ .

cynical είπε...

Καλημέρα Στέργιο, Ο καθείς οπου μπορει και οπου βρει. Εχω μια απορια, αν αθροισουμε ολες αυτες τις μικροκλοπες που συμβαινουν καθημερινα και τις αποτιμησουμε σε ευρω, σε τι υψος α ανέρχονται; Αν βαλουμε και την αποφυγη του ΦΠΑ, ποσο παραπάνω πάμε;

cynical είπε...

@κ. Κ.Κ.Μοίρη, ειδικα αν κοιτατε και στον δρομο για να μαζευετε τα χρηματα που γλιστρουν απο αφυλακτες τσεπες, και επί πλεον σκαλιζετε τους καναπεδες στις καφετεριες που συχνάζετε, γιατι όλο και κανενα κερμα θα εχει ξεμεινει απο τους πιτσιρικαδες που την εχουν παρει πρεφα τη δουλεια,
νομιζω τότε, ότι δεν θα χρειαζεται πια να εργαζεστε.

Matrix είπε...

Καλημέρα,

Κανονικά παρόμοια συμπεριφορά έπρεπε να έχουμε όλοι.

Θα εκτυπώσω και εγώ την σχετική απόφαση για τις τράπεζες :)

cynical είπε...

Αγαπητέ de Profundie, αν προχωρησω τον συλλογισμο σας, σε δεκα χρονια θα εχω 8000 αν τα βαλλω και σε προθεσμιακη τοτε θα ειναι πολλα παραπανω, ισα ισα μια καλη αρχη για τα γεράματα. Πώς νομιζετε γινονται τα λεφτά;

Θα τα εστελνα καλυτερα στη μαμα μου, αλα επειδη μενει μακρια και το ΚΤΕΛ στοιχιζει, σκεφτηκα το καθαριστηριο σαν τον οικονομικοτερο τροπο.

VaD είπε...

Στο χωριό μου τα αγγλικά του σκίτσου τα λένε αλλιώς:-Ενα εσύ,ένα εμένα,ένα εγώ!Μοιρασιά άριστη,ε;
Καλή σου μέρα,cynical...

cynical είπε...

Καλημερα @Μatrix και καλως ήρθες!

Διεδωσε την κι ολας την αποφαση, μπας και αναγκαστουν οι τραπεζες να αλλαξουν τακτικη. Συγκεκριμενα, ηταν η Εθνικη αυτη που μου ζητησε προμηθεια. Ενω η Eurobank που ειχα παει για τον ιδιο λογο πριν, δεν μου ειχε ζητησει. Δεν ξερω αν ειναι θεμα κεντρικο ή διευθυντη υποκαταστήματος.

cynical είπε...

Καλημερα @vad. Οταν ημουν μικροτερη ηξερα το τουρκικο αντιστοιχο. Τώρα το ξεχασα και πεθαε και η γιαγια να μου το ξαναθυμισει. Παμπαλαια συνηθεια η κλεψια.

VK in Athens είπε...

Χαχαχαχαχα!!!!! Να και μια cynical εκνευρισμένη και καθημερινή. Καιρό είχα να την δω έτσι.

Έχεις απόλυτο δίκιο και μάλιστα είναι δικιά μας η ευθύνη να βάζουμε τον κάθε κατεργάρη στον πάγκο του. Και καλό είναι να αρχίσουμε να βάζουμε και τους μεγάλους κατεργάρηδες στον δικό τους πάγκο.

Θα κυκλοφορούμε με ΦΕΚ και αποφάσεις νόμων στο τέλος, έτσι όπως πάμε!!!

cynical είπε...

Ξερεις βρε VK πόσο κουραστικό ειναι να εισαι συνεχεια στην τσιτα; Καμια φορα λεω, δεν μπορω πια, κλεψτε με με την ησυχια σας. Ειναι πολλα τα περιστατικα, σχεδον ο κανονας.
Μη το γελας, αυτη την αποφαση για τις Τραπεζες, την κουβαλαω παντα μαζι μου. Οπως εχω αποκαλυψει σε προηγουμενο ποστ, κυκλοφορω παντα με 30lt σακιδιο. Tι το θες με ρωτανε οι φιλοι;
Να γιατι το θελω. Ελπιζω τωρα να με δικαιωνουν.

pentanostimi είπε...

αγαπητη cynikal σου βγάζω το καπέλλο
...τα παραδειγματα σου ειναι καθημερινα μικροεγκλήματα απο πρόθεση
ελα ομως που δεν εχω παντα την ορεξη να κανω προσθεση και να εκνευρισθω..
εκει βεβαια ποντάρουν ολοι

cynical είπε...

Καλημερα πεντανόσιμη.

Και δεν εγραψα επισης για τον βενζινά που με κλεβει, όχι στη νοθεια που δεν μπορω να δω, αλλα που επιμενει να μου βαζει απο την Turbo XL5d98 αμολυβδη που κοστιζει χρυσαφι. Παω μεσα κάνω φασαρια, παίρνω πισω τη διαφορα. Την αλλη φορα τα ιδια παλι. Οταν αρχισα να το κανω επιτηδες, με πηρε χαμπαρι και μου εβαζε απο τη απλή πλεον.
Πολλες φορες αποφευγω να κανω κατι, για να μην συγχιστώ. Για παραδειγμα, δεν παιρνω ποτε ταξι, γιατι εχω πολλες πιθανοτητες να συγκρουστώ.

Nomad είπε...

Εχεις δίκιο (περαν του ότι τα λες οπως παντα ωραία) Ετσι επρεπε να κανοπυμε ολοι μπας και καποτε σταματήσει το καφριλίκι.

Και οντως ειναι εκνευριστικό να είσαι στην τσίτα.

(Τωρα μεταξύ μας, εγω κανω κατι πιο δραστικό πλην παρανομο: ξεροντας οτι στο ΣΜ θα με κλεψουν σι-γου-ρα με κάποιον τρόπο, ψωνίζοντας τρώω παντοτε τσιπς και πινω πορτοκαλάδες, τις οποίες φυσικά δεν πληρώνω γιατί μετα πετάω την κενή φιάλη και το χαρτί. Καλα είμαι αθλιος, το ξέρω, αλλα τουλάχιστον έχω 3 ευρώ περίπου "κέρδος". Και παλι χαμένος βγαίνω. Ασε που κανείς πλεον δε μου κανει παρατηρηση οταν πινω-τρωω μεσα στο ΣΜ, τόχουν πια αποδεχτεί και οι υπαλληλοι. Διάολε, κάτω απο 150 ευρά τη βδομαδα δεν πέφτω, αυτό τους έλειπε! (Πολλά λεφτά οι πανες ρε αδερφια. Πολλα λεφτά για χέσιμο λεμε)

:)

Alexandros είπε...

Τι είναι προτιμότερο τελικά; Να λες "δεν βαριέσαι" για να μην συγχύζεσαι αλλά να αισθάνεσαι μαλάκας ή να "πλακώνεσαι" συνεχώς προκειμένου να μην σε κλέβουν;
Εγώ έχω διαλέξει το πρώτο. Μπαίνω, εν γνώση μου, μέσα κατά 100-200 ευρώ το χρόνο εξαγοράζοντας ουσιαστικά την ψυχική μου ηρεμία.

de profundis είπε...

Στα 30lt σακκιδιο κουβαλάτε και τις Μολότωφ??

cynical είπε...

Πρέπει να γίνετε πιο τολμηρος κ. Νομάδα. Μαζι με το πατατάκι, τσιμπήστε και κανένα σαλαμάκι! Και πάλι δεν θα εχετε ισοφαρίσει.

Αυτες οι πανες, Νομαδα, τελειωμό δεν εχουν. Με το που τελειωνουν των παιδιων, αρχιζουν των μαμαδων, με το που τελειώνουν των μαμάδων, αρχίζουν οι δικες μας...

cynical είπε...

Καλημερα Αλεξανδρε. Τι να σου πω, βρε παιδι μου. Συνηθως αποφευγω να κανω δουλειες που θα με συγχύσουν επειδη υπαρχει μεγαλος κινδυνος να με κλεψουν. Για παραδειγμα, τρεχει το καζανακι στο πατωμα νερα για περιπου μια βδομαδα. Δεν φωναζω υδραυλικο γιατι θα μου ζητησει κανενα πενηνταρι-εβδομηνταρι στην καλυτερη περιπτωση χωρις υλικα και χωρις ΦΠΑ. Γινομαι ρακος και με τα νερα που τρεχουν και με τη σκεψη οτι θα με κλεψει. Βρισκομαι σε ηλιθιο αδιεξοδο..

cynical είπε...

Κυριως τη βαλίτσα με τα ηρεμιστικά, @de Profundie.

akrat είπε...

δεν περίμενα μια τόσο εμπεριστατωμένη και ΣΠΑΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΣΩΣΤΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ...
έχετε λοιπόν την ΓΝΩΣΗ και ξέρετε τις ΛΥΣΕΙΣ...
ΣΑΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΙ...
Η ρητορική ερώτησή σας έχει στην συνείδησή μου απαντηθεί...

cynical είπε...

Καλημέρα @akrat. Εγω τη μονη λυση που βρηκα ειναι να γινονται τσατάλια τα νευρα σε καθημερινη σχεδον βαση. Και το στομαχι κουβάρι. Αλλά, non-pasaran!!

Greek Rider είπε...

@cynical καλησπέρα, για τις τράπεζες όσες αποφάσεις και προεδρικά διατάγματα να έχει κανείς μαζί του θα τον γδέρνουν πάντα ζωντανό. Οι άνθρωποι είναι επαγγελματίες κλέφτες σε επίπεδα που δεν φαντάζεσαι.

Να ένα απλό παράδειγμα: Κάποιος είπε να πάρουν τα υπόλοιπα των αδρανών για πολλά χρόνια λογαριασμών για να υποστηρίξουν με αυτά κοινωνικές πολιτικές. Κάτι τέτοιο βέβαια δεν θα γίνει γιατί είναι σαν να επιχορηγούνται από τις τράπεζες: Μια Ευρωπαϊκών προδιαγραφών μεγάλη ιδιωτική τράπεζα, μου είπε ένας φίλος, κρατάει από τους λογαριασμούς που δεν κινούνται κάθε χρόνο ένα χ ποσό, τον δεύτερο χρόνο το αυξάνει αρκετά και ύστερα ακόμη περισσότερο.

Δηλαδή είναι ζήτημα χρόνου να χάσεις όλες σου τις οικονομίες.

Παραδείγματα άφθονα και πολλά άλλα είδη συναλλαγών. Ειδικά οι τράπεζες σχεδόν ότι και αν κάνουν (όλες τους οι εργασίες) περιέχουν μέσα φοβερές απάτες.

Επίσης, πρόσεχε τους υπαλλήλους γιατί αν τους πιέσεις πολύ είναι ικανοί για όλα π.χ. να φτύνουν μέσα σε ένα τοστ ή έναν καφέ ή να βρουν έναν τρόπο να εκδικηθούν όταν πιεστούν από οπουδήποτε. Αυτά είναι επεκτάσεις της θεωρίας Ισότητας (Equity Theory).

Το έχω σκεφτεί πολλές φορές και έχω διαπιστώσει ότι παρόλο που στα βασικά πρέπει να προσέχει κάποιος (όπως ακριβώς περιγράφεις) θα πρέπει να μην προσέχει πάρα πολύ και να μην απέχει πολύ από τη μέση συμπεριφορά γιατί αν προκαλέσει ιδιαίτερα αρνητικές αντιδράσεις θα βρεθεί
μακροπρόθεσμα χαμένος.

Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα δηλαδή.

ikor είπε...

Φυσικά και δεν είναι αυτή η λύση! (αφού ήθελες να το διαβάσεις...)

Αν είναι να κυκλοφορούμε όλοι με μια βαλίτσα χαρτιά, ή να έχουμε μαζί το laptop για να κατεβάζουμε νόμους σε κάθε παρόμοιο περιστατικό, θα γίνουμε όλοι νευρικοί (και δικομανείς).

[Πάντως το να κουβαλάς τσάντα 30Lt παντού πρέπει να είναι πολύ καλή γυμναστική...]

Γι' αυτό χρειάζεται διαρκής έλεγχος από κράτος & νομαρχίες, αλλά και οργανωμένο καταναλωτικό κίνημα. Μόνο αυτά θα αποτρέψουν την αυθαιρεσία τους.

Ανώνυμος είπε...

Μου βάζεις δύσκολα…

Cynical μου βάζεις δύσκολα ζητώντας υπολογισμό της κλοπής.

Θυμάμαι τη μεθοδολογία από ένα παλιό υπόμνημα και στο πάνω - κάτω γράφω.

Τι είναι κλοπή; Κάτι απροσδιόριστο που μεταφέρει αξίες χωρίς αντάλλαγμα και αποδοχή (σε ορισμένες περιπτώσεις και με αποδοχή) από μια ιδιοκτησία σε άλλη. Άρα άντε να βρεις την άκρη. Αν μάλιστα τολμήσεις να βάλεις και τον Μαρξ να μιλήσει για κλοπή χαθήκαμε!

Κλοπές είναι ακόμη και κάποια «δώρα» όπως τα μάρμαρα του Παρθενώνα στον Έλγιν, το μεγάλο διαμάντι του στέμματος της Αγγλίας (ινδικό «δώρο»), οι μίζες της Λόκχιντ αλλά και οι μίζες της ΖΗΜΕΝΣ ή των εφοπλιστών…

Έχουμε νόμιμη, νομότυπη, ημινόμιμη, παράνομη και ημιπαράνομη κλοπή. Άσε τις αναλύσεις, δεν τις αντέχω.

Τα παραδείγματά σου αφορούν στη μικρή παράνομη κλοπή. Ωστόσο αν αυτό που πλήρωσες περιείχε τιμή πάνω από την αξία τότε έχουμε και νόμιμη κλοπή. Γιατί, ποιος σου είπε ότι το καθάρισμα άξιζε 15,50 ευρώ; Κανένας. Άντε να βρεις τώρα τα εκατομμύρια νόμιμες κλοπές που γίνονται έτσι με τις ανταλλαγές καθημερινά στη κοινωνία. Θα ωχριούν κατά πολύ οι παράνομοι κλέφτες και τα κλοπιμαία! Ας πούμε ποιος ξέρει πόσα είναι τα «νομίμως» κλοπιμαία από την χωρίς αντάλλαγμα μεταφορά εκατοντάδων εκατ. από το δημόσιο στη γνωστή «Μονή» και κατόπιν πόσα από τους αφελείς οικοπεδούχους προς τη Μονή; Εδώ λοιπόν έχουμε χάος κλοπιμαίων.

Το άλλο: Ποιος ξέρει πόσες παράνομες κλοπές γίνονται κάθε μέρα; Κανένας. Άρα χάος και εδώ.

Να πάω στο ΑΕΠ. Με βάση τα στοιχεία, η παραοικονομία (που δεν προσμετρείται στο ΑΕΠ) ανέρχεται στο 30% περίπου του ΑΕΠ ήτοι 240Χ30%=72 δισεκ. €. Με βάση το μέσο όρο φορολογίας του ΑΕΠ που φτάνει στο 33,5% (μαζί με τις ασφαλιστικές εισφορές) τότε έχουμε κλοπή φόρων περί 24,1 δισεκατ. € μόνο από τη παραοικονομία!

Όσο για τους φόρους επί του νόμιμου ΑΕΠ (24,5% περίπου - εδώ δεν περιλαμβάνονται οι ασφαλιστικές εισφορές) κάποιος πρέπει να αποδείξει πρώτα τι είναι δίκαιος φόρος για κάθε φορολογούμενο και μετά να μας πει ποια από τα 54,5 δισεκ. € φόροι είναι δίκαιοι φόροι και ποιοι συνιστούν κλοπή. Άντε να το βρεις και να το πεις σε αυτούς που τους καταργήθηκε χθες το κατώτερο αφορολόγητο των 10.500 €!

Ο Μαρξ αποδεικνύει ότι η υπεραξία είναι κλοπή. Δεν είναι ανάγκη να το ασπάζονται όλοι αυτό για να μην αρχίσουμε τώρα να μιλάμε για απόδοση κεφαλαίου, γης… ιδέας κλπ. Για όσους αποδέχονται τον Μαρξ, σήμερα το ποσοστό υπεραξίας στον επιχειρηματικό τομέα της Ελληνικής οικονομίας ανέρχεται περίπου στο 127% δηλ. σε κάθε 100 € μισθό το κέρδος (υπεραξία) είναι 127 €. Δεν γνωρίζω ακριβώς το ύψος του επιχειρηματικού ΑΕΠ αλλά μάλλον είναι το σημαντικότερο κομμάτι του ΑΕΠ. Όποιος το ξέρει ας βγάλει και το ποσό υπεραξίας σε € που μεταφέρεται στις τσέπες της εργοδοσίας αχρεωστήτως. Μιλάμε για πολλά δισ.

Σύνολο κλοπής στην ελληνική κοινωνία: χαώδης!

Κάπου εδώ λοιπόν χάνει η cynical το λογαριασμό και ψάχνει να βρει το δικό της ευρώπουλο ανάμεσα σε δισεκατομμύρια άλλα κλεμμένα !!! χα χα...

Ήθελα να πω κάτι και για τη «κοινωνική ιδεολογία» της συνενοχής στη κλοπή που δημιουργεί κοινή ένοχη κοινωνική συνείδηση και έτσι ο τελευταίος μικροκλέφτης υπερασπίζεται τον μεγαλοκλέφτη σε ένδειξη… αλληλεγγύης και αυτοσυντήρησης με την ελπίδα ότι όσο υπάρχει ο μεγάλος δεν θα πειράζουν και τόσο το μικρό!

Σταματώ εδώ γιατί δεν σκοπεύω να χαθώ σαν τη Cynical στη αναζήτηση του… κλεμμένου ευρώπουλου!

Στέργιος

NdN είπε...

Καλησπέρα Cynical,

Εδώ τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα από αυτή την άποψη. Και βέβαια οι τράπεζες προσπαθούν να βγάλουν χρήματα από το κάθε τι, αλλά σε μαγαζιά, σουπερ μάρκετ κτλ, δεν υπάρχουν τέτοια φαινόμενα. Σε κυνηγάνε για να σου δώσουν ακομα και τα 2cents ρέστα και το θεωρούν προσβολή αν κάνεις ότι τα αφήνεις επίτηδες.

Πάντως όσο την αφήνουμε αυτή τη συμπεριφορά τόσο γιγαντώνεται. Εγώ προσωπικά όταν έρχομαι στην Ελλάδα περιμένω να μου δώσουν ακόμα και το τελευταίο ευρώ. Καλά κάνεις και τα προσέχεις αυτά, αν τα προσεχαν όλοι θα είχαν σταματήσει αυτά τα φαινόμενα.

cynical είπε...

Kαλημέρα Rider. Αυτό που λέει ο φιλος σου για την υπεγαιρεση αδρανών λογαριασμώ το ξερω απο πρώτο χερι. Δεν κοίταξα αν περιεχεται στην αποφαση του Εφετειου απο την αγωγη της ΕΚΠΟΖΩ. Νομιζω ότι αν καποιος εχει απολυτο δικαιο και καλυπτεται απο νομους δεν πρεπει να κανει πισω. Καποιος που προσεφυγε στα δικαστηρια για τα κυμαινομενα επιτοκια των δανειων που δεν κατεβαιναν, κερδισε την υποθεση. Παιζει μεγαλο ρολο βεβαια το πως κινεις μια υποθεση. Θελει ψυχραιμια, και προ πάντων χιούμορ, χωρις αυτο να σημαινει παραιτηση.

cynical είπε...

Καλημέρα @IKOR και καλώς ήρθες!. Καλα τα λες , αλλά αν αυτοι που ειναι επιφορτισμενοι με τον ελεγχο δεν τον κανουν; Κανουμε τις πάπιες; Ασε που αυες οι μικροκλοπες που περιγραφω δεν ειναι δυνατον να ελεγχθουν απο κανενα φορεα, παρα απο μας μονο.
Το 70 λιτρο το εχω φυλαγμενο για πιο βαριές υποθεσεις!

cynical είπε...

Στεργιο καλημέρα.
Πάντα ειχα απορια για το πώς καθιριζεται η τιμη ενος εμπορευματος. Μου φαινεται πολύ πολύπλοκη υποθεση. Φανταζομαι οτι λιγο πολύ ειναι στο ότι κάτσει, αφου βεβαιως υπολογιστουν χοντρικα τα κοστη παραγωγής και δακινησης.

Αυτο το νουμερο που εγβαλες απο τους χαμενους φορους της παραοικονομιας, που την κανει αυτος ο τιμιος και νοικοκυρης οικογενειάρχης με καλύπτει.

Δηλαδη, 24 δισ. ευρώ!!! Που σημαινει οτι ολη η κοινωνια ειναι διεφθαρμένη. Το εχω ξαναγραψει πολλες φορες σχετικα με τα φακελακια και τις υπηρεσιες χωρις αποδειξη. Ο ενας κοιταει να κλεψει τον διπλανο του. Ειμαστε και μια απελπισμενη και κανιβαλικη κοινωνια συν τοις άλλοις.

Μια ερωτησουλα εκανα μονο Στεργιο και κατεβηκες με ολοκληρη οικονομικη αναλυση που οπως παντα ηταν πολυ χρησιμη και διαφωτιστικη.

cynical είπε...

Καλημερα NdN. Πολύ γαλαντόμο σε βλέπω: Τι εννοεις οτι περιμενεις σαν ρεστα και το τελευταιο ευρώ; Αυτο ειναι εντελως αυτονοητο.

Εδω μιλαμε για το τελευταιο σεντ το τοσο μικρουλι σεντ, που κοστιζει ομως τρεις δραχμούλες..
Η πιατσα ειναι τοσο χαλασμενη που αμα ζητας τα ρεστα ακριβως πρεπει πρωτα να παλέψεις με τις ενοχες σου για το αυτονοητο.Συγχυστηκα παλι...