Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2008

Έξω τα τζάκια απ’ την Αθήνα!


Όχι, αυτά τα γνωστά, στα οποία πήγε αυτόματα το βρώμικο μυαλό σας. Αυτά, είτε είναι στην Αθήνα, είτε στο Λονδίνο, είτε στο Saint Moritz το ίδιο κάνει. Αυτά, δεν φεύγουν με λέξεις, με ξόρκια και με ‘Όξω’, όσες φορές και να ειπωθούν. Το μόνο που καταφέρνουν είναι το βράχνιασμα.

Για τα άλλα μιλάω, αυτά που καπνίζουν. Και είναι πολλά τα ρημάδια. Καμιά 2 με 3 εκατομμύρια στο λεκανοπέδιο. Και όταν τα πιάνει και μπουμπουνίζουν όλα μαζί σε συμφωνία εκεί γύρω Παρασκευή με Σάββατο βράδυ αναστενάζουν τα βουνά και κλαίνε τα λαγκάδια. Έχετε ποτέ απλώσει μπουγάδα τις μέρες αυτές; Έχετε προσπαθήσει να αφήσετε λιγάκι το παράθυρο ανοιχτό την ώρα που κοιμάστε για να ‘ρθει το νυχτερινό αεράκι να κάνει τα όνειρά σας πιο ανάλαφρα; Για δοκιμάστε τα και μου λέτε μετά..

Ωραίο πράγμα το τζάκι,
...η μυρωδιά του ξύλου, το τρίξιμο της φλόγας, το τρέμουλο της φλόγας, οι φαντασιώσεις που εγείρονται, οι προσδοκίες που φουντώνουν, οι μνήμες που ξυπνούν από ένα μηδέποτε βιωθέν αγνό βουκολικό παρελθόν, ο καπνός που γεμίζει το δωμάτιο, οι σπίθες που πετάγονται και τρυπούν τα μάτια, το τσουρουφλισμένο χαλί, οι καπνιές που πλέκουν ιστούς στο ταβάνι, το μπούκωμα στα πνευμόνια....
αλλά άντε ένα, άντε δύο, άντε δέκα στη γειτονιά! Αλλά μερικά εκατομμύρια;

Το τζάκι αναδείχτηκε στο υπ’ αριθμόν ένα αντικείμενο του πόθου όλης της μικροαστικής Ελλάδας, στοίχειωσε το φαντασιακό της και ειδώθηκε σαν τεκμήριο κοινωνικής ανόδου και ευμάρειας. Απετέλεσε το σήμα κατατεθέν της κοινωνικής καταξίωσης μιας γενιάς που πήδηξε απ’ το αυτοσχέδιο τζάκι των παππούδων της στα χωριά, στο περίτεχνο τζάκι της νιόχτιστης πολυκατοικίας στις πόλεις. Και φάνταξε! Και ξεσκίστηκε σαν νιόβγαλτη πουτάνα. Πέρα δώθε ναρκισσευόμενη, με μια ευμάρεια δανεική, στο ν’ αγοράζει ξύλα, στο να μαθαίνει τα δέντρα και τα ξύλα απ’ τις μάντρες αντί από τα δάση, πέρα δώθε με τις φουφούδες, τα φυσερά, τα προσανάμματα, τις μασιές κι έναν ολόκληρο καινούργιο κόσμο από gadgets που έπρεπε να μάθει να χειρίζεται απ’ την αρχή μαζί με τα blue tooth και τους υπολογιστές. Αναρωτιέμαι, τι θ’ απογίνει η ανθρωπότητα αν κάποια φορά ξεμείνει από τα άχρηστα.


«Της είπανε να χέσει κι αυτή ξεπατώθηκε», θα έλεγε η γιαγιά μου αν ζούσε.

Εκατομμύρια πέσανε πάνω του και όπως γίνεται πάντα, το ξευτέλισαν. Το στρίμωξαν στα σαλόνια, τις κρεβατοκάμαρες, στα υπόγεια, στα ανώγεια, το έντυσαν, το στόλισαν, το φόρτωσαν μ’ όλη την προχειράντζα, την ελαφρότητα και κακογουστιά της νεοελληνικής ακαλαισθησίας, τέμενος, προσκυνητάρι, το κέντρο της ζωής και του σπιτιού, η μαγική γωνιά, το τοτέμ, το φετίχ. Και μαζεμένοι εκεί μπροστά του, περιμένουν παθητικοί και γελοίοι, να γεννήσει το τζάκι αισθήματα και συναισθήματα, να κάνει εχθρούς να φιλιώσουν και έρωτες να τελεσφορήσουν, (στο αμπαζούρ το θαλασσί, αγκαλιά εγώ και συ), άντε και με κανένα εξωτερικό βοήθημα, όπως κεριά, λιβάνια, λίγο κρασί, ...λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου.

Εκεί, στημένοι και εκστατικοί, περιμένοντας τη μαγεία σαν ξωτικό, να ξεπηδήσει απ’ τις φλόγες, να κατέβει απ’ τις καμινάδες και να μεταμορφώσει την αθλιότητα και τη γύμνια και την μέσα και την έξω.

Αλί και τρις αλί στη γενιά που πίστεψε στο τζάκι και έψαξε σ’ αυτό τη σωτηρία της και τον χαμένο της εαυτό, που τυλίχτηκε στη θαλπωρή του, ναρκώθηκε και αποκοιμήθηκε!

Καλά, θα μου πείτε ότι τα πήρα όλα σβάρνα και δεν ξέρω τι λέω πάλι. Κι όμως τι περιμένει κάποιος από ένα τζάκι; Να τον ζεστάνει; Όχι φυσικά. Το τζάκι είναι ένα σύμβολο πολλαπλώς επενδυμένο γι αυτό και τόσο δημοφιλές και απαραίτητο.

Η μεσαία γενιά των πατεράδων μας, δεν ευτύχησε να έχει τζάκια στα σπίτια. Έφυγε ξυπόλητη απ’ τα χωριά της για τις πόλεις, νάβρει κάτι να κάνει, να σπουδάσει, να δουλέψει, να στήσει. Γύρναγε τις γιορτές στο χωριό κι έβλεπε από μακριά τα κεραμίδια παξιμάδια και της έτρεχαν τα σάλια.. Η γενιά η δική μου έφαγε πιο πολύ απ’ τα έτοιμα, παρά έφτιαξε η ίδια. Πούλησε, σκόρπισε, δανείστηκε, αγόρασε ευκολίες, παραφούσκωσε με ψευδαισθήσεις και πιστωτικές. Πλαδάρεψε και στην ψυχή και στο μυαλό και άραξε σε τεχνητές θαλπωρές περιμένοντας με τρόπο μαγικό την έλευση και της ουσιαστικής θαλπωρής. Μόνο που αυτή δεν έρχεται από τα σημεία και τα σύμβολα.

Και τι με νοιάζουν εμένα όλα αυτά; Με νοιάζουν, γιατί κάθε Παρασκευή και Σάββατο βράδυ που η μικροαστική υπαλληλία ανάβει τα τζάκια της, ένα πηχτό τέρας σκεπάζει τον ουρανό της Αθήνας, μου κρύβει την θέα προς τ’ αστέρια, μου βρωμίζει τα ασπρόρουχα στο σκοινί, μου αμπαρώνει τις μπαλκονόπορτες και ενίοτε με στέλνει στο Κρατικό με αναπνευστικά.

Κρατείστε σφιχτά τα τζάκια σας!!!




Αλλά, βουλώστε τουλάχιστον τις καμινάδες, βγάλτε τα ξύλα και βάλτε κάποιο άλλο υποκατάστατο στη θέση τους, όπως εκατομμύρια Λονδρέζοι εδώ και χρόνια έχουν κάνει.

Άλλωστε, δεν θα είναι το πρώτο ΔΗΘΕΝ που θα βάλετε στη ζωή σας!

22 σχόλια:

aerostatik είπε...

Συμφωνώ απολύτως, δεν είμαι από τζάκι και δεν έχω τζάκι στο αρχοντικό μου !

Υ.Γ. Διακρίνω μία ευχάριστη αλλαγή στο ύφος του κειμένου...

cynical είπε...

Σ' ευχαριστώ aerostatik για την συμπαράσταση! Νόμιζα ότι θα ήμουν μονάχη στον πόλεμο. Μια ο Δον Κιχώτης με τους ανεμόμυλους της Ισπανίας και μια εγώ με τα τζάκια της Αθήνας.
Τι εννοείς "αλλαγή ύφους;" Δεν υπάρχουν άλλα βιτριολικά κείμενα εδώ πέρα;

Xavier είπε...

Και το τζάκι επίδειξη ευαισθησίας και ποιητικής διάθεσης είναι, από τους ίδιους ανθρώπους που καβαλάνε τα 4x4 για το κέντρο της Αθήνας και που ανέχονται να αφήνουν τα προάστια που διαμένουν να πνίγονται στις καλαίσθητες κατα τ'αλλα πολυκατοικίες, μην έχοντας ούτε ένα πάρκο, παρά μόνο κάτι χαζοπεύκα στα πεζοδρόμια, όπου υπάρχουν πεζοδρόμια.

(Μιλάμε για τεράστια πρόταση...)

sputnic είπε...

Καλημέρα
Δε θα διαφωνήσω με το κείμενο αλλά σε μια ζωή μαύρη απο την μιζέρια της καθημερινότητας η μαυρίλα του τζακιού είναι το μικρότερο πρόβλημα, πολύ δε περισσότερο που δεν ειναι απομονωμένο και δε μπορεί να αντιμετωπιστεί έτσι.
Στο κάτω κάτω η μυρωδιά του ξύλου, είναι καλύτερη, από αυτή του Diesel που καίει το θυριώδες τζιπ του γείτωνα μου, που τo κινεί κάθε Σάββατο για να πάρει εφημερίδα.

cynical είπε...

Ο Jose Saramango και ο δικός μας, ο μακαρίτης Νίκος Μπακόλας γράφουν πολύ μεγαλύτερες προτάσεις, μπορεί και μερικές σελίδες. Xavier θέλεις ακόμα λίγη δουλίτσα.(Μόνο 52 λέξεις έχει η πρότασή σου!)
Καλά, άμα πιάσω την άλλη μικροαστική φαντασίωση, την Πισίνα, εκεί πραγματικά θα ξεράσω!

cynical είπε...

Καλημέρα sputnic. Δεν λέω να αντικαταστήσουμε το τζάκι με το Diesel.
Λέω απλά (!!!!) να καταργήσουμε τα τζάκια που καίνε ξύλα στο λεκανοπέδιο γιατί όταν δεν φυσάει, η ατμόσφαιρα είναι κόλαση από την αιθάλη και τα διάφορα αιωρούμενα σωματίδια. Μπορεί να είναι ηλεκτρικά ή με κεριά ή άλλο. Η μυρωδιά του ξύλου είναι ωραία στο χωριό που τα σπίτια είναι λίγα. Στην Αθήνα είναι εκατομμύρια. Υπάρχει κάποια διαφορά κλίμακας, πως να το κάνουμε!

aerostatik είπε...

χρησιμοποιείς λέξεις για πρώτη φορά πχ πουτάνα χέσει ξεπατώθηκε

cynical είπε...

Καλά, aerostatik, δεν χρειάζεται να τα λες έτσι χύμα! Ούτε που το πρέσεξε κανένας!
Το 'χεσει' έχει ξαναχρησιμοποιηθεί σαν ουσιαστικό στο κείμενο, "Τυρί, γάλα...".
Το ξεπατώθηκε το θεωρώ αθώο, ενώ το άλλο..δεν φταίω..παρασύρθηκα!!

Με τόσες π...ς που πλήθυναν στη δημόσια ζωή, ξεγλίστρισε και μια και πέρασε ανενόχλητη και σ΄αυτή τη σελίδα.

nelly είπε...

ειδα ακρως ενδιαφερον σχολιο σου στο μπλογκ του aerostatik και παρακινημενη κι απ το nickname σου(που το βρισκω σουπερ ουτως η αλλως)σε επισκεφθηκα.Διαβασα επισης το κειμενο για την ελευθερια και τη μοναξια(πολυ καλο)και μαλλον θα σε επισκεπτομαι συχνοτερα.
Οσον αφορα το παρον κειμενο,πριν αποκηρυξουμε το τζακινα ρωτησουμε αν αληθευει αυτο που λενε για το σεξ μπροστα στο τζακι(και οπωσδηποτε πανω σε φλοκατη).

karaflokotsifas είπε...

Καλησπερααααα!!!
Το κείμενο πράγματι διακατέχεται απο χιούμορ, άλλα αυτό δεν απουσιάζει από άλλα σου κείμενα!!!
Ισως το θέμα που ειναι πιο οικείο και κάπως ανάλαφρο θα τολμούσα να πω!!!
Δεν διαφωνώ άλλα ξέρεις κάτι? δεν γίνεται!!!
ΥΓ.Σε βρίσκω κεφάτη και χαίρομαι!!!
Χαιρετώ σας!!!
τσίου!!!

cynical είπε...

Καλημέρα Nelly. Σ' ευχαριστώ για την επίσκεψη και σε περιμένω στο τσαρδί μου. Την άλλη φορά να κρατάς και τίποτε σοκολατάκια...ε!!
Όσο για το σεξ μπροστά στο τζάκι, κιαυτό μικροαστικός μύθος είναι. Τώρα που ανέφερες και τη φλοκάτη, νομίζω ότι δένει το πράγμα. Τζάκι, φλοκάτη και ένα κοπάδι πρόβατα, θα ήταν ο τέλειος συνδιασμός. Εννοώ τα πρόβατα σαν επιπρόσθετη θερμαντική μηχανή, (εικόνα εμπνευσμένη από τη Γέννηση), γιατί το τζάκι καλύπτει μόνο τη μία πλευρά. Από την άλλη συνήθως πλευριτώνεις....Και δεν λέει...
Σ'ευχαριστώ και πάλι.

περαστικός είπε...

Ομολογώ ότι, αν ποτέ αξιωθώ να γλιτώσω από τη θήκη εργατικού δυναμικού που λέγεται πολυκατοικία, θα ήθελα να έχω στο "κανονικό" σπίτι μου ένα τζάκι, αλλά χωρίς να το ανάβω, απλώς σαν εικόνα, ως σύμβολο της εστίας, έστω και αν άναβα μόνο κάνα διακοσμητικό κερί πού και πού εκεί μέσα. Έχεις δίκιο βέβαια σε αυτά που γράφεις. Αυτό που θεωρώ επίσης μεγάλη πληγή στην ΑΘήνα είναι οι υπαίθριες σόμπες σε διάφορα καταστήματα και καφετέριες. Αναρωτιέμαι, πέραν των καυσαερίων, και πόσο επηρεάζουν το μικροκλίμα μας. Δεν θέλω να μου ζεσταίνουν το χειμώνα μου :)

cynical είπε...

Καλημέρα πουλάκι!
Κι εγώ χαίρομαι όταν χαίρονται οι φίλοι μου.
Ανάλαφρο το λες εσύ αυτό, με τόσους τόνους καπνού στο κεφάλι μας; Μου φαίνεται ότι είσαι κρυπτ-τζακικός και ντρέπεσαι να φανερώσεις ότι έχεις, όχι ένα, αλλά τρία τζάκια στο σπίτι σου!
Και βέβαια γίνεται! Εδώ κοτζάμ βάσεις διώξαμε, στα τζάκια θα κολλήσουμε;
Φιλιά και καλή μέρα.

cynical είπε...

Καλημέρα Περαστικέ! και καταγράφω και σένα στη λίστα με τους πολέμιους των τζακιών. Μπορεί κάποτε να κάνουμε και κόμμα.
Τώρα σχετικά με τις σόμπες στις καφετέριες, δεν νομίζω ότι έχουν μεγάλη επίδραση στο κλίμα. Φαντάζομαι ότι οι ίδιες οι καφετέριες έχουν πολύ μεγαλύτερη στο κοινωνικό κλίμα.

karaflokotsifas είπε...

Δεν εχω τζάκι καλή μου...λες γι αυτό να συμφωνώ??? χαχαχαχα

Ανώνυμος είπε...

Αγαητοί φίλοι, καλά τα σχόλια σας όπως και το ενδιαφέρον σας για το περιβάλλον, χρήσιμη όμως θα ήταν η γνώση πάνω στο θέμα τζακιού, καθώς εάν μιλήσουμε για ενεργειακά τζάκια, θα πρέπει να γνωρίζουμε όλοι ότι αποτελούν μία από τις πλέον οικολογικές πηγές θέρμανσης ενός σπιτιού. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι προτείνονται ακόμη και από την Greenpeace!!!
Σας παρθέτω λοιπόν μερικά στοιχεία προκειμένου να συμβάλω και εγώ με τον τρόπο μου στην ενημέρωση σας.
1. Η καύσιμη ύλη των τζακιών δεν προέρχεται από δέντρ που κόβονται αλλά από κλαδέματα δέντρων , καθώς θα ήταν αδύνατο να μεταφέρετε και κάψετε ολόκληρους κορμούς στο τζάκι σας.
2. ένα ενεργιακό τζάκι έχει την δυνατότητα να καλύψει εξ' ολοκλήρου ένα σπίτι έως 180 τ.μ. στέλνοντας θερμό αέρα και σε άλλα δωμάτια και θερμαίνοντας σώματα καλοριφέρ.
3. Η χρήση ενός ενεργειακού τζακού (μη οικολογικού) παράγει κατά 48% λιγότερους ρύπους από ένα λέβητα πετρελαίου για να θερμάνει ένα σπίτι 150τ.μ.
4. Η νέα γενειά ενεργειακών τζακιών διαθέτει σύστημα επανάκαυσης των καπναερίων γεγόνός το οποίο έχει σαν αποτέλεσμα την σχεδόν μηδενική εκπομπή ρύπων προς το περιβάλλον.
Μετά από τα παραπάνω ελπίζω να αλλάξατε γνώμη για τα τζάκια και πλέον να προτείνετε αντί για την κατάργηση τους, την απλή μετατροπή τους σε ενεργιακά.......γιατί το ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΤΖΑΚΙ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΜΑΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΧΘΡΟΣ

cynical είπε...

@Anonymous καλημέρα. Ευχαριστούμε για τις πληροφορίες. Τώρα όμως θα πρέπει να πείσουμε τα εκατομύρια που δεν έχουν ενεργειακό τζάκι να το αντικαταστήσουν. Με τα σημερινά δεδομένα πάντως, η ατμόσφαιρα στο Β. τμήμα του λεκανοπεδίου τις νύχτες Παρ. Σαβ. είναι πηχτή σαν λάδι από τον καπνό.

r0cksugar είπε...

okay,
πρώτη φορά το ακούω αυτό,οτι δηλαδή το τζάκι βλάπτει το περιβάλλον και περι greenpeace κινητοποίησης.θα το ψάξω ομως!

..αλλά οτι το τζάκι είναι σύμβολο του καπιταλισμού και αντίστοιχο του 4χ4 στο κέντρο της αθήνας?απο πότε?
εμένα η μάνα μου, καμάρωνε οτι ειναι απο "μεγαλο τζακι"επειδη ακριβώς γεννηθηκε κατάχαμα διπλα στο τζακι του σπιτιου της..
μακαρι ολες οι οικογενιες να ηταν μαζεμενες γυρω απο το τζακι του σπιτιου και οχι γυρω απο την τιβι.

r0cksugar είπε...

μηπως πουλάτε ενεργειακά τζάκια? :p

Ενεργειακά τζάκια είπε...

Αγόρασες ενεργειακό τζάκι ή όχι ακόμα;

Ανώνυμος είπε...

Σαν να διάβαζες την σκέψη μου αλλα τα γράφεις καλύτερα απο εμένα. Αρνούμε να ανάψω τζάκι και με θεωρούν ολοι γραφικό. Πέρα απο την μόλυνση της ατμόσφαιρας ειδικά τώρα με την κρίση που όλοι το χρησιμοποιούν αντι καλοριφερ, η μεγάλη μου ανησυχια ειναι οτι αν ολοι αναβουμε τζάκι ειμαι σίγουρος οτι θα αυξηθεί η παράνομη υλοτομία.

cynical είπε...

Τώρα το ξαναείδα, γραμμένο πριν από 8 χρόνια, πριν από την κρίση. Τώρα είναι πολλά περισσότερα. αλλά και στα χωριά δεν είναι καλύτερα.

Εύχομαι καλή χρονια