Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010

Τα Χαμένα Κορμιά


Μιας και αρχίσαμε με τα κορμιά, και πριν μιλήσουμε για τα «μαχαίρια που κι αυτά αλλάζουν χέρια», ας ασχοληθούμε με τα άλλα κορμιά, τα «χαμένα». Τι ονομάζουμε λοιπόν «χαμένο κορμί»;


Ας πούμε:

Το ρεμάλι, τον αλήτη, τον πλάνητα, τον άσωτο, τον χαραμοφάη, τον απόβλητο, τον αντισυμβατικό, τον περιθωριακό, τον ξέμπαρκο, τον τεμπέλη, τον ανοικοκύρευτο, τον ανέστιο, τον τζίτζικα, το χασαπόσκυλο, τον ανεύθυνο, τον ανεπρόκοπο, τον αχαΐρευτο, τον παραστρατημένο, τον πότη, τον χαρτοπαίχτη, τον ξενύχτη, τον παθιασμένο, τον κολασμένο.


Όχι όμως το φονιά, ούτε τον απατεώνα, ούτε τον παραχαράκτη, ούτε τον τοκογλύφο, ούτε τον κλέφτη. Αυτοί είναι εγκληματίες. Άκαμπτοι, υπολογιστές και ψυχροί. Τα χαμένα κορμιά αν είχαν φτερά θα μπορούσαν να είναι ο αφρός της κοινωνίας, δεν τα κατάφεραν όμως να τιναχτούν ψηλά, κατρακύλησαν κι έμειναν στον πάτο, κατακάθι.


Χαμένο κορμί δεν γίνεσαι χωρίς ένα μεγάλο πάθος στη πλάτη σου, χωρίς ένα σημάδι να πυρώνει τα σωθικά σου, ένα κουσούρι που να γίνεται μια ουρανός και πιο συνηθισμένα, τάφος.


Παγιδευμένοι μέσα στα ίδια τους τα πάθη, αμαρτωλοί μόνο ως προς τον εαυτό τους, αδέσμευτοι, με τα λουριά λυτά να μπαινοβγαίνουν στο σώμα της κοινωνίας, χαρακώνοντας σε κάθε έβγα το δικό τους και μόνο κορμί, άλλες φορές να πετούν, μα τις πιο πολλές φορές να πέφτουν και να σέρνονται. Άγγελοι που ξέπεσαν, ψυχές που πέταξαν και κάηκαν, ψυχές-πεταλούδες που κόλλησαν στη φωτιά και δεν αποτραβήχτηκαν, αγνοί και άγιοι αλήτες, ατόφιοι και ανεπιτήδευτοι, ανοιχτοί και ανοχύρωτοι, ευάλωτοι και παραδομένοι. Μάρτυρες μιας ζωής που τη μούντζωσαν και που αυτή ζητώντας εκδίκηση, τους απέβαλε.


Τα χαμένα κορμιά, κι ο κόσμος τους που τόσο αγκάλιασε και εξύψωσε το λαϊκό τραγούδι, έγιναν για πολλούς τ’ αραξοβόλι της φαντασίας, ένας τόπος ελευθερίας όπου η κάθε αλυσοδεμένη από τους περιορισμούς της καθημερινότητας ψυχή προσδοκούσε ότι θα μπορούσε, έστω και για λίγο ν’ αποτραβηχτεί λυτρωμένη και να φλερτάρει με τα όρια. Εκ του ασφαλούς φυσικά, για μιας μόνο ώρας εικονική πτήση, μιας και το όριο που βίωναν καθημερινά τα χαμένα κορμιά ήταν η έκπτωση και η παρακμή και στο βάθος ο εξευτελισμός του μοναχικού θανάτου.


Γνώρισα πολλά από δαύτα. Είναι γεμάτος ο τόπος, αν λασκάρεις το βλέμμα και τα προσέξεις:

Τη γλυκιά Ιζόλδη, ας πούμε, που μια μέρα του καλοκαιριού πριν από πολλά πολλά χρόνια άφησε ρούχα και παπούτσια στην αμμουδιά κι εξαφανίστηκε, ακολουθώντας στην πατρίδα της αυτόν που νόμιζε ότι θα ήταν ο μεγάλος έρωτας της ζωής της. Άφησε πίσω άντρα και δυο μικρά παιδιά, που από τότε δεν ξανάδε. Μια φορά μονάχα πήγε η κόρη, παντρεμένη πια, και τη συνάντησε. Ο γιος, ποτέ. Γι αυτόν η μάνα είχε από κείνη τη μέρα πεθάνει. Την Ιζόλδη, την έκανε χαμένο κορμί ο Έρωτας.


Την αγέρωχη Βούλα, πρώτο όνομα στα σκυλάδικα της Μακεδονίας, που μόλις ξεγέννησε τη Μαριέττα, εξαφανίστηκε για τα σκυλάδικα της Γερμανίας, αφήνοντας πίσω το μωρό στα χέρια μιας ξένης γριάς και ενός καλού, όπως αποδείχτηκε, αλλά εξ ανάγκης πατέρα, που το περιμάζεψε και το ανάστησε. Σήμερα μεγάλη κοπέλα πια και μάνα η ίδια. Ούτε κι αυτή γύρισε ποτέ να κοιτάξει πίσω. Τη Βούλα, την έκανε χαμένο κορμί η κάβλα της πίστας και της νύχτας.


Τον χαχόλη Σταύρο, που δεν πρόφταινε ν’ ανοίγει μαγαζιά και να τα κλείνει. Χόρτασε αρκετές «κυρίες» με τα χουβαρνταλίκια του, έντυσε, προίκισε, ανύπαντρες και παντρεμένες, ουδέποτε λογάριασε το χρήμα, έκανε ανθοδέσμες τις τσιπούρες, τότε που ήταν ακόμα αλανιάρες και δυσεύρετες, και τις έστελνε φρέσκες φρέσκες με το ταξί στα σπίτια. Πέθανε στο δημοτικό γηροκομείο της πόλης δίχως φράγκο ούτε για την κηδεία του. Τον Σταύρο, τον έκαναν χαμένο κορμί οι «Κυρίες».


Τον μπουνταλά Νίκο, που κι αυτουνού του φάγανε κληρονομιές και μαγαζιά οι «Κυρίες», ντόπιες και αλλοδαπές. Παράτησε γυναίκα και δυο παιδιά και έκτοτε φυτοζωεί. Ούτε που θέλουν να τον δουν και να τον ακούσουν. Κι ας μένουν στην ίδια πόλη. Τον Νίκο τον έκαναν χαμένο κορμί οι «Κυρίες» και η πιο μεγάλη απ’ όλες Κυρία, η Νύχτα η ίδια αυτοπροσώπως.


Τον Παράσχο, τον γκαβό, που είχε κάνει σπίτι του τη Λέσχη και ζωή την τράπουλα και το ουίσκι. Χρόνια χωμένος στη νύχτα, δεν άντεχε πια το φως της μέρας. Τον θυμάμαι πάντα πίσω από ένα ζευγάρι μαύρα γυαλιά. Είχε γυναίκα και δυο παιδιά που τον ανέχτηκαν, τον λυπήθηκαν και δεν τον παράτησαν. Αυτός τουλάχιστον, όταν πέθαινε από το συκώτι που σάπισε, είχε κάποιον να τον φροντίσει. Τον Παράσχο, τον έκανε χαμένο κορμί η τράπουλα.


Να μην μιλήσω για τον παπα-Λάμπρο που Μεγάλο Σάββατο το βράδυ τον είχε πάρει το μάτι μου ανεβασμένο σ’ ένα τραπέζι στην υπόγα το «Μεθυσμένο Αηδονάκι», μεθυσμένος κι αυτός να χορεύει τον πιο «καλό τον μαθητή» και να σφαδάζει. Με τις καμπάνες να χτυπάνε και να ξαναχτυπάνε δαιμονισμένα, καλώντας τον ν’ αναστήσει ένα θεό, που ο ίδιος όμως κάθε βράδυ ανάστηνε διονυσιακά στα καταγώγια. Τον παπα-Λάμπρο, χαμένο κορμί το έκανε το κρασί.


Άντρες, γυναίκες, χαρτιά, έρωτες, νύχτα, ουίσκι... Βαρύς νταλκάς. Βαθιά, ίσαμε το κόκαλο το δόκανο. Έκσταση και πόνος. Άνοδος και με το πρώτο φως της μέρας, κάθοδος και γκρεμοτσάκισμα. Σ’ ένα διαρκές rondo, σε μια διαρκή απέλπιδα εμμονή να πιαστούν τα όρια, σε μια επίμονη αυτοκαταστροφική προσπάθεια να τρυπηθεί ο ουρανός για να ξεφύγουν. Τσιμέντο όμως ο ουρανός. Και από κάτω το έρεβος να χάσκει και ν' αδημονεί για να ρουφήξει.


Εις υγεία λοιπόν των «χαμένων κορμιών»! Εις υγείαν των Ηττημένων!


ΥΓ. Και ενα καταλληλο τραγουδάκι.

47 σχόλια:

bbimbo ( PR PROFILE ) είπε...

καλούτσικο μου φαίνεται..,
κι'ολίγον τις αληθινόν...,
γήινο..,
τολμώ να είπω..!!!

ελπίζω να συμφωνεί και ο ποιητής..:-)

Sophia είπε...

Πάντως, πρέπει να παραδεχτείς, τα χαρακτηρίζει πάντα μια έντονη κοινωνικότητα αυτά τα κορμιά...
;-)

cynical είπε...

Γεια σου Bimbo

μονο αληθινό; Ανθρωπινο, πολυ ανθρωπινο!

cynical είπε...

Γεια σου Sophia,

κοινωνικοι; Νομιζω το αντιθετο. Αυτοι και το παθος τους!

katerina είπε...

Όταν βγάζεις, όταν το αφήνεις έτσι έστω και λίγο να ξεμυτισει, αυτό το τόσο πολυτιμο που κουβαλάς, τι αριστουργηματα που γράφεις!!!

Στην υγειά τους λοιπόν Cynical. Στην Ζωή τους!!!

Μάθαμε να μετραμε την ζωή και την ευτυχία στο μέσο όρο. Σπιτι, οικογενεια, λεφτά, καλή δουλειά, αυτή που οι άλλοι θεωρούν ...αξιοπρεπή, παραγωγική, δημιουργική καλοαμειβομενη, ασφαλή, και άλλες παπαρολογίες, "υγιείς σχέσεις", ανταποδοτικές, τρεις το λάδι, τρεις το ξυδι, πέντε το λαδοξυδο. Η ζωή μας να καθρεφτιζεται στα μάτια των άλλων. Και εμεις να καμαρωνουμε το ειδωλο της.

Λατρευω τα ...χαμένα κορμιά. Λατρευω τα πάθη τους. Το πάθος της ΖΩΗΣ τους. Δεν τολμησα να γίνω, αυστηρά ελεγχόμενα πάντα τα πάθη μου, ερζατς πάθη, αλλά τα ...λατρευω.
Και καμιά φορά τα ανακαλυπτω. Και καμιά ακομα φορά με τιμάνε με το βλέμμα τους. Αφήνουν το βλέμμα τους να ακουμπήσει στην ...λουστραρισμένη ζωή μου, που ξοδευεται στα ταρατατζουμ του δρόμου της μέσης ευτυχίας, κι όχι στα πεζοδρομια της μοναχικής πορείας του πάθους της ΖΩΗΣ.

Μπράβο ρε Cynical!!! Στους ..."Ηττημένους"!!!

sofia είπε...

Αμαρτωλοί μόνο ως πρός τον εαυτό τους?
Αμαρτωλοί πρός τους ανθρώπους τους, που τους χαράζουν, τους ταπεινώνουν, τους εκθέτουν , τους βασανίζουν την ψυχή και τη ζωή τους,τους αφήνουν να πίνουν το κατακάθι αφου αυτοί αχόρταγα πίνουν τον αφρό του πάθους τους...
Να μη σου τύχει σπίτι σου, άλλο απ έξω..
Καλή βδομάδα

bbimbo ( PR PROFILE ) είπε...

...θα μου τινάξετε το "συψυχο"
στον αέρα...!!!

- όλο το απόγεμα έβλεπα/ακουγα
ένα "χαμένο" κορμί
σε διάφορες live version...:

1. ανάμεσα στον έρωτα τον
αφέντη(δεξ)
και τον έρωτα τον σκλάβο(αριστ)
στη ζωή...
http://www.youtube.com/watch?v=OFw6JjJc1SY

2.ανάμεσα στον έρωτα τον
αφέντη(δεξ)
και τον έρωτα τον σκλάβο(αριστ)
στον θάνατο...
http://www.youtube.com/watch?v=JhLg_Eg7EaQ

...και μετά...
να και η ανάρτηση...!?!

υγ. κάντε οπωσδήποτε copy-paste
βοηθάει στο "χαλάρωμα"..:-)

Lost for all and for ever είπε...

Ευχαριστώ, σας ευχαριστώ πολύ κυρίες μου!

cynical είπε...

Κατερινα,

ευκολο να το βγαλεις "αυτο" απο τη τρυπα του; Καποιες φορες με βρισκει μποσικη και ξεγλιστράει...

Μου αρεσουν οι συνεπεις και στοχοπροσηλωμενοι ανθρωποι. Εστω και στο χαμο τους. Τα χαμενα κορμια τα εχουν αυτα στο ακεραιο. Δεν θα παρεκλινουν ποτε απο το παθος τους!

και συγκρνοντας τους με τα λουστρα γυρω, τους προσκυνω!

cynical είπε...

Sofia

ισως υπερβολη διατυπωση εκ μερους μου και δικαιο εχεις να αναρωτιεσαι. Αλλα συγκρινοντας τους με ολους τους καθωςπρεπει που συντριβουν ανθρωπους λαους και χωρες, αυτονων το καο ειναι μικρο.

Οχι οτι δεν υποφερουν παιδια και συντροφοι. αλλα ειναι περιορισμενος ο κυκλος. Καμια φορα στο παθος στεκεσαι και σουζα.

cynical είπε...

Lost for all and foe ever!

καλωςηρθες στο club των χαμενων!

cynical είπε...

bbimbo

αν θες να ακουσεις για χαμενα κορμια δες εδω


http://www.youtube.com/watch?v=4Z_3N8liO5g

LeftG700 είπε...

Φίλη Cynical,


Η εικόνα εύγλωττη. Και οι αριθμοί αμείλικτοι: Δύο μόνο γυναικεία χαμένα κορμιά, τέσσερα ανδρικά!

Γι' αυτό, κάνουμε ένα μικρό rewriting στο τέλος:

Εις υγεία λοιπόν των «χαμένων κορμιών»! Εις υγείαν των Ηττημένων! Εις υγείαν των Ανδρών!


Τα λέμε.

bbimbo ( PR PROFILE ) είπε...

@CYNICAL...

μπάάάάάά,
δεν με ρουμπώνεις με τέτοια...

αυτά τα ακούγαμε
original & live το 84-85
όταν
με τις πρώτες επιδοτήσεις της ΕΕ
γινόταν το "σωσε"
στην "Αγρότισσα"
που άνοιξαν οι πασόκοι
στο κέντρο της σερραικής πεδιάδας

ή

στα κλαρίνα της Ομόνοιας φαντάροι
όταν ξεμέναμε απο μεταφορικό μέσον
στο ¨κλεινον άστυ"..:-))))))

cynical είπε...

Φιλοι @LeftG700

εσεις σε πια υποκατηγορια των "χαμενων" ανηκετε;

να υποθεσω οτι η χαρτοπαιξια (ποκίτσα) ειναι το κουσουρι σας;

Αντε βρε εις Υγειαν σας! Ακουστε και το τραγουδακι!
Σπεσιαλ αφιερωσις!

cynical είπε...

bbimbo

απο τα καπνοχωρια των Σερρων και συ;

Απο Κλαρινα της Ομονοιας, απο τα "Αγριμια" ακου:

http://www.youtube.com/watch?v=Bfs_3bNpodk&feature=related

bbimbo ( PR PROFILE ) είπε...

καλός ο σαφέτης ..,
δε λέω...,
αλλά πολύ τσιγούνης βρε παιδάκι μου,
...
πετάει δύο "ισα" με τα κλαρίνα στο τέλος,18 δευτερόλεπτα..,
κι' αντε να γίνεις "ντάλα"..:-)))))
...
κανένα πιό βαρύ ,ντεν έχει, το κατάστημα..???????????

υγ. και γώ απ τα καπνοχώρια μανταμ..,
(καταγωγή μόνον,απ' την μάνα μου)

ΝΤΟΒΙΣΤΑ/ΔΟΒΙΣΤΑ,παρακαλώ...
και μάλιστα από ΜΕΓΑΛΟ ΣΟΙ...

...δεκατοτρίτοεγγονάκι...
του Εμμανουήλ Παπά...
τι νόμισες..:-)))))))))))))

cynical είπε...

ΒΒimbo,

οι κλασικοι:

Σαλεας:

http://www.youtube.com/watch?v=iO2M_ObG77Y

Πετρο Λουκα:

http://www.youtube.com/watch?v=5a4oWfZ6G_k&feature=related

Μαγκας:

http://www.youtube.com/watch?v=mHsNTCv2ZVo

Και γω κατα το ημισυ απο κει κοντα ειμαι!

de profundis είπε...

τα κορμιά που χασαν αυτοι μου φαινεται οτι τα βρηκα εγω.



Απο τα καλυτερα σας να υποθεσω οτι χαθηκατε και σεις χτες το βραδυ στα Αγριμια ,στην Α γροτισσα η δεν ξερω που αλλού.

cynical είπε...

De Profundis

χθες ειχα χαθει στη Συγγρου, στου Παιτέρη!

LeftG700 είπε...

Φίλη Cynical,


Τι κουσούρια έχουμε; Πολλά, αλλά δυστυχώς δεν είμαστε από τους "καταραμένους αμαρτωλούς". Σκέτοι αμαρτωλοί, χωρίς καμία αίγλη...

Όσο για την ποκίτσα που κάπως θα μπορούσε να μας "σώσει", έχουμε να παίξουμε πριν απ' τα Φώτα! Θλίψη...


Τα λέμε.

Στέργιος είπε...

Μας σκανδαλίζεις… να γίνουμε - να μη γίνουμε;;; και αν μας τύχει κανένα νεανικό θηλυκό χαμένο κορμί; Πότε άλλοτε στη γέρικη ζωή μας θα μας τύχει; Καλύτερα μια ώρα με χαμένο κορμί παρά 40 χρόνια σεμνοί και ταπεινοί!

… με αυτή της ανάρτησης τι «παίζει»;

bbimbo ( PR PROFILE ) είπε...

...ΦΧΑΡΙΣΤΩ..:-)

cynical είπε...

ΒΒimbo

ξεχασα να πω οτι η αλλη μιση ειμαι απο τον οικο των Αψβούργων.

cynical είπε...

Αγαπητοι @leftG700

μα, πως τολματε και μπαινετε εδω μεσα; Εδω μεσα μονο η ελίτ των αμαρτωλών συχνάζει! με πιστοποιημενες αμαρτιες απο τη διεθνη ενωση των αμαρτωλών...

cynical είπε...

Στεργιο,

απορω που ακομα το ζαλίζεις το πραγμα...

bbimbo ( PR PROFILE ) είπε...

@CYNICAL,
...μην "μ'ανάβεις"...
τώρα που "φιάχτηκα" με τον Κο. Μάγκα,
...γιατί θα θυμηθώ τους και Romanof
και άλλους βάρβαρους κι' ανατολίτες
προγόνους μου (βλ. επώνυμο)...
και θα πνίξω το "γινάτι"...
με Slivova Rakija ....
(το μόνο που έμεινε στο σπίτι)
και μετά...
θα ζητάω...
χάλκινα και bregovic...

θα γίνω τελείως Bimbo δηλαδή..:-)))))

Νοσφεράτος είπε...

Το ρεμάλι, τον αλήτη, τον πλάνητα, τον άσωτο, τον χαραμοφάη, τον απόβλητο, τον αντισυμβατικό, τον περιθωριακό, τον ξέμπαρκο, τον τεμπέλη, τον ανοικοκύρευτο, τον ανέστιο, τον τζίτζικα, το χασαπόσκυλο, τον ανεύθυνο, τον ανεπρόκοπο, τον αχαΐρευτο, τον παραστρατημένο, τον πότη, τον χαρτοπαίχτη, τον ξενύχτη, τον παθιασμένο, τον κολασμένο.



ολα αυτά ..Κιαλλα πολά ..Τα τζανκια του Ιντερνετ..Οι ξενυχτηδες των ατελειωτων νυχτερινών συζητησεων ...Οι Βιβλιοποντικς των που στηναν καυγάδες για μια στοιβα διαλυμένα βιβλια...Οι ποιητές που ματωσαν γιατά ποιηματα που καπηλευτηκαν αλλοι...τα παιδιά που γερασαν αναμένοντας ποτε θα μεγαλώσουν ..Οι γυναικες που τα αγαπησαν και ελυωσαν κι αυτές περιμένοντας .....Ο φιλος που πεθανε απο καρκινο γραφοντας επι δεκα χρόνια ενα ματαιο διδακτορικό.
Η σκιες μας που ειναι πάντα μεγαλύτερες απο μας τους ιδιους .. Οι πατεραδες οι μανάδες οι παππουδες και γιαγιάδες μας ..

faraona είπε...

Καθόλου «χαμένα κορμιά».
Δεν θα τους χαρακτήριζα ποτέ ετσι.
Απλά η αλλη πλευρά του νομίσματος ειναι.
Ο συντηρητισμός και οι μαύρες τρύπες στο σύστημα τους φτιάχνουν.
Σε μιά «πιό απελευθερωμένη και ανεβασμένη κοινωνία» ολοι αυτοί οι ανθρωποι πιθανότατα να ηταν πολυ δημιουργικοί και μάλιστα με ιδιαίτερο τρόπο.Οχι οτι δεν θα επιναν η δεν θα επαιζαν τζόγους και τα τοιαύτα...απλά θα εφτιαχναν ταυτόχρονα και πολλά αλλα πράγματα.Δεν θα τούς «εδειχνε» όμως κανείς με το δάχτυλο οπως κάνουμε εδω.
Ας θυμηθούμε λίγο πόσοι σπουδαίοι μουσικοί,ζωγράφοι,συγγραφείς,επιστήμονες ηταν πραγματικά περιθωριακοί μέσα στο περιβάλλον τους ωστόσο αφησαν πίσω τους εξαιρετικό εργο που
ειναι και θα παραμείνει φωτεινό οσα χρόνια κι αν περάσουν.Στην Ελλάδα λίγοι βέβαια σε σύγκριση με άλλες χώρες.Γιατι άραγε?Δεν πρεπει ν αναρωτηθούμε?
Πιστεύω γιατι είμαστε τόσο βαθειά συντηρητικοί και θρησκόληπτοι που ακόμη κι οταν τέτοιας στόφας ανθρωποι προσφέρουν εργο και μάλιστα εξαιρετικά αξιόλογο τους τρώει το σκοτάδι.
Το οικονομικό μπακ ράουντ φυσικά ειναι που παίζει τον μεγάλο ρόλο.
Γιατι ξέρω και πολλά τέτοια ατομα που εξ αιτίας της οικονομικής τους επιφάνειας η του αριστοκρατικού τους επώνυμου ουδέποτε χαρακτηρίστηκαν ετσι απο τους γύρω.
Αντίθετα ηταν απόλυτα αποδεκτοί απο την κοινωνία και μάλιστα βραβεύτηκαν κιόλας με πολλά ταρατατζούμ.
Ονόματα να μην λέμε ομως ...δεν ειναι σωστό ετσι?
Επομένως ο ΦΤΩΧΟΣ περιθοριακός ειναι που πληρώνει την νύφη στην Ελλάδα.Αυτός ειναι που βρίσκει ολους τους δρόμους κλειστούς και πεθαίνει στην ψάθα.
Οι υπόλοιποι που τάχουνε με τον Α η Β τρόπο και ειναι κι αυτοί χαμένα κορμιά αντε το πολυ πολυ να χαρακτηριστούν λίγο γραφικοί.
Ειναι ομως αποδεκτοί πλήρως απο το κοινωνικό σύστημα.
Αυτό δεν λέει κάτι?

την καλημέρα μου

navarino-s είπε...

Eίναι εκπληκτικό το εύρημα σου να γράψεις με αυτόν τον τρόπο για κάποιους τόσο αξιαγάπητους ανθρώπους!

Πολύ πνευματώδες το σχόλιο του de profoundis!

Σου έχω στείλει ένα μέϊλ!

cynical είπε...

Νοσφερατε,

τα κορμια που επισης χαθηκαν στις μεγαλες ιδεες!

cynical είπε...

καλη σου μερα faraona,

ξερω γω; Αμα το παθος σε τραβαει απ' το μανικι, αμα οι εμμονες σου σαπιζουν το μυαλο και δεν βλεπεις τιποτε αλλο, τι να σου συγχωρησει η κοινωνια;

Πολυ σωστα ομως επισημαινεις οτι ο τιτλος του "χαμενου κορμιου" δεν αποδιδεται τοσο στις ανωτερες κοινωνικες ταξεις, ισως γιατι εκει υπαρχουν διχτυα ασφαλειας να τους συγκρατουν στις πτωσεις τους. Ενω τα αλλα τα κακομοιρα ειναι εντελως εκτεθειμενα. Ακροβατες, που ειναι προορισμενοι να πεσουν...

cynical είπε...

Γεια σου Ναβαρινο,

ολα αληθεια ειναι αυτα που εγραψα! Επισης αφησα και αρκετους απ' εξω!

μα γιατι να τυχαινουν ολα αυτα σε μενα; Τι εχω και τα τραβαω;

Θανασης Ξ. είπε...

Cynical καλημέρα..

Αυτή την -ομολογουμένως γοητευτική- άρνηση ενηλικίωσης, την δέχομαι υπό έναν όρο: Να μην αφήνει πίσω της συντρίμια: Το να τινάζεις πχ το σπίτι σου στον αέρα, γυναίκα και παιδιά, επειδή εσύ σου κάπνισε να ταίζεις τα φρουτάκια, συγνώμη φίλε, τζάμπα μαγκιά είναι, κάποιος μαλάκας πρέπει να μείνει πίσω να τα νταντέψει τα παιδιά, να ξεσκατώσει τον γέρο, να δουλέψει σαν χαμάλης..

Τώρα, αν έχεις μόνο το σαρκίο σου να κουμαντάρεις, στο καλό, πήγαινε και στην Νότια Κίνα, follow your dream, να σε θαυμάσω, να σε ζηλέψω, να σε μισήσω απ' το κακό μου, να διαβάσω και τα ποιήματα που μπορεί να μου στείλεις, κανένα απολύτως πρόβλημα..

Λογιών-λογιών τα χαμένα κορμιά...

VAD είπε...

Ούτε ηρωοποίηση ούτε στην πυρά,θύματα εξωτερικών συνθηκών και εσωτερικών παρορμήσεων όπως όλοι μας....

Παρακαλώ να ενημερωθωμεν περι του γενεαλογικού δένδρου της αοιδού Χαράς Βέρρα,συγγενεύει με την Τασία Βέρρα,(ιέρεια του δημοτικού άσματος,παραδοσιακού τε και Ομονοίας,η οποία ομολογουμένως ειναι απ'τις καλύτερες φωνές του ελληνικού τραγουδιου ανεξαρτήτως ειδους); Εάν ναι,πέρασε και δεν ακούμπησε,η όλη εικόνα της ταιριάζει με το παροιμιώδες νεοαθηναϊκον "από φωνη.....(μπιπ-λογοκρισία)....από κορμί φωνάρα...":)))

cynical είπε...

Θαναση,

αμα αρχισουμε να μιλαμε για τον κοινωνικο αντικτυπο, για το ΑΕΠ που μειωνουν, για την αντιπαραγωγικοτητα της ανυπαρκτης εργασιας τους, καταλαβαινεις, θα χαθει η ποιητικη του ...πάθους!

Αστα αυτα για τους κοινωνιολογους!

Νοσφεράτος είπε...

cynical εξηγησε μου κατι


Γιατί εσεις αι Γυναικαι τρεχετε διαρκώς πισω απο τα χαμενα κορμια και ουχι απο εμας τους Νοικοκυραιους και τα καλά παιδια που ειμαστε σπιτι δουλεια -(το πολύ Ιντερνετ) και κατεβαζουμε και τα σκουπίδια καθε μερα ...
ε; Γιατί;

cynical είπε...

Nosferatos,

για την αδρεναλινη, βρε γαμώτο!

cynical είπε...

@VaD,

μια φορα τη συναντησα την κα. Χαρα Βερρα. Δεν προλαβα να της ζητησω πιστοποιητικο οικογενειακης καταστασης!
Στην επόμενη...

Νοσφεράτος είπε...

για την αδρεναλινη, βρε γαμώτο!''

Ε εδώ κανετε λάθος ..Οπως και Τουμπαλιν
Γιατί την αδρεναλίνη και το παθος το βρικσιες -οπως και ολα τα ωραια πραγματα - εκει που δεν φαινεται
Οπως κατω απο ενα καρβουνο κρυβεται ενα διαμαντι ετσι και κατω απο εναν καθως πρεπει νυκοκοιροπεδοκρυβεται ενα Ηφαιστειο Αδρεναλίνης ..Αρκει να ψαξετε και οχι οτι λάμπει να το θεωρειτε και χαμενο κορμί .. Υπάρχουν και αλλοι χαμενοι .

cynical είπε...

Nosferate,

οντως μπορει να συμβει, όπως και σε ενα κοχυλι μπορει να κρυβεται το μαυρο μαργαριταρι.

Καθεσαι τωρα να ψαχνεις ολα τα κοχυλια στη θαλασσα των Σαργασσών;

It' s a matter of time, dear! Δεν προφταινουμε!

Nosferatos είπε...

Κοιτα πραγματι η αναρτηση σου μεχει συγκλινησει ..Και ξερεις κατι ; Εφαγα τη μιση ζωη μου για χαμένα κορμιά .. Ηταν πραγματι χαμένα -αυθεντικά χαμένα ..Κι εγώ μεγαλωσα μετους ροματικους μυθους οτ ανα αξιζει να ζεις αξιζει για τα χαμενα κορμιά ...Αξιωναν να τους θαυμαζουμε -και τους θαυμάζαμε
Απαιτουσαν να τά ερωτευομαστε ..Και τα ερωτευομασταν με τροπο Ψυχαναγκαστικό

Η μιση μας η πιο ωραια περιοδος της ζωής Χαμένη -εκει στα τελη του 70 και το 80
Για τα χαμένα κορμιά
Κυνηγησαμε τηνν εικονα μιας συναρπαστικής νεοτητας .. Και αφησαμε την αυθεντική μας νιοτη να χαθει ..
Τωρα αρχιζω να καταλαβαινω οτι τις περισσοτερες φορές πισω απο ενα χαμένο κορμί κρυβεται ενας εγωισταρος η μια ...


Χεμάνα κορμιά ..Ο Μυθος της συναρπαστικκής ζωής τους .. Τις περισσοτερες φορές -δυστυχώς -μια μιζερια με περιτυλιγμα ...


Μικρος ειχα διαβασει τον ''Θωμα Κρνεεγιεφ του Γκοργκι.

Το θαυμαζα ..Θαυμαζα ενα χαμενο κορμί..



Υπάρχει μια μαζοχιστική ηδονή στο να θαυμαζουμε τετοιουςανθρωπους..

Κι ετσι ξεχνάμε πολλές φορες τους Λαμπρους αξιολογουςερωτικους ανθρωπους που εχουμε διπλα μας ..

Και σπαταλάμε και τον εαυτο μας στο κυνηγι του χαμενου θησαυρου .

Τωρα θυμηθηκα και μια Ταινια '' Το Ρεμάλι της Φωκιωνος Νεγκρι''


Χαμένος Νοσφερατος

cynical είπε...

Νοσφερατο,

αυτο που με συγκινει (μεσα απο ενα πεπλο ρομαντισμου φυσικα) σ' αυτους ειναι η απολυτη ελευθερια τους, το παθος τους γυμνο και ασυδοτο, αχαλίνωτο, θανατηφορο. Δεν ειναι να τους αγγίξεις. Θα σε καψουν.

Σ' αυτους βλέπω ενα οριο που δεν θα τολμουσα ποτε να φτασω. Δεν ειναι ανθρωποι κοινοι. Εχουν κατι το διαβολικο και υπερανθρωπο επανω τους. Δεν το επεδιωξαν. Αυτη ειναι η φτιασια τους.

Πως ζουνε οι περισσοτεροι; κατω απο ενα συνεχη αυτοελεγχο. Ποσες φορες ειπαμε να κανουμε εστω και μια τρελλα; Κι αν την καναμε, την καναμε μιση, την κουτσουρεψαμε, αφου πρωτα την περασαμε απο τα cost/benefits.
Ποσες φορες δεν ειπαμε: Θα το κανω, κι ας τα γαμησω ολα! Σαν λυτρωση. ν αφυγει ο κομπος που μας δενει με μια μετρια και σωφρωνα ζωη. Γιατι πανε και πηδανε απο γεφυρες δεμενοι με σχοινια; Γιατι πανε στο Εβερεστ; Γιαυτο το ρημαδι το οριο!

Δεν το τολμησαμε ομως ουτε το πλησιασαμε καν. Απο μακρια θεατες. Και θα μας μεινει ο καημος.

Νοσφεράτος είπε...

θυμαμαι τωρα μια χαμενη ...
Ητανε βεβαια χαμένο κορμί ..Αλλά τι κορμί ε; Κορμαρα ...
Α σε τι μου θυμιζεις ...

cynical είπε...

Nosferate,

δεν εχω παραπονο, εζησα σε ενδιαφερουσες εποχες που δεν τις προσπερασα. Ολα τα κορμια αφησανε το στιγμα τους, και τα χαμενα και τα συγκροτημενα...

Δεν αναπολω τιποτε. Λαχταρω μονο το μέλλον!

Νοσφεράτος είπε...

Χαμενα κορμιά
---------------
Αυτοι που πληγωθηκαν και αγαπησαν το ιδο τους το τραυμα
αυτοι που τραβηξανε τους πόθους τους στα ακρα
που ρημαξαν μονάχοι τη ζωή τους

που Γάμησαν τον εαυτό τους
κι υστερα πέθαναν
και
Αναστηθηκαν
επιπλεοντας στον Νειλο κομματι -κομματι
ενα χερι εδώ ενα πόδι εδώ
κομματια της Ψυχής τους
Χαμένα κορμιά
Αναστημένα
Μες τα δικα μας ονειρα ,τις ανaμνησεις μες τον καθημερινο ,μικρο , δικο μας θανατο
Αυτοι -εμεις -οι πεθαμένοι φιλοι

Νοσφεράτος είπε...

#
Για δες σε μια αναρτηση στου Ροιδη (οπου διαφοροι ''αναρχικοι και οχι μονο δινουν ρεσιτα΄λ ΚΑΡΑΚΑΤΙΝΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΣΠΗΣ ) ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟς ΜΟΥ ΘΥΜΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ...ΧΑΜΕΝΑ ΚΟΡΜΙΑ

http://roides.wordpress.com/2010/06/10/10jun10b/#comment-26897
στο 11/06/2010 στο 2:47 μμ | Απάντηση christos milionis

Νoσφερατε και ΕΓΩ ΕΧΩ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ…γιατι δεν με διοριζουν στη βουλη;.Αν και ειμαι ενα απο τα “χαμενα κορμια” κατα πως λεει η φιλη σου η CYNICAL, θα προτιμουσα να πληρωνομαι 16 μισθους απο την βουλη ,πριν καει.