Τετάρτη, 10 Μαρτίου 2010

Ω! Πτωχή μου Ελλάς!


Η οικονομική συνταγή που ακολουθήθηκε πρόσφατα για την ανόρθωση της ελληνικής οικονομίας από τους καλούς μας κυβερνήτες, κατ’ επιταγήν των εξ ίσου καλών μας αγορών, σύμφωνα τόσο με τη γνώμη σπουδαίων αναλυτών με τις πολλές περγαμηνές, όσο και με την κοινή γνώμη με τις σαφώς λιγότερες, αναμένεται να οδηγήσει την ελληνική οικονομία αντί στον ανηφορικό δρόμο της πολυλάλητης ανάκαμψης, στο σκοτεινό εκείνο μονοπάτι που πάει ντουγρού στην κατηφόρα τη μεγάλη, όπως λέει προφητικά και το λαϊκό άζμα.


Αυτό που δε θέλει και μεγάλη σοφία να διακρίνει κανείς είναι ότι η καθήλωση των μισθών θα μειώσει την αγοραστική δύναμη, θα καθηλώσει την αγορά, θα αυξήσει την ανεργία, θα μειώσει τα φορολογικά έσοδα του κράτους, θα μειώσει το ΑΕΠ, θα μειώσει τις επενδύσεις και γενικώς θα χώσει τη χώρα σε μια βαθιά, αυτοτροφοδοτούμενη και μακροχρόνια ύφεση. Φυσικά μετά απ’ όλα αυτά ούτε και οι αγορές είναι πολύ σίγουρο ότι θα πάρουν τα λεφτά τους πίσω, αν και όπως έχει αναλυθεί διεξοδικά, αυτές τα έχουν ήδη πάρει και παραπάρει εδώ και καιρό από τους τόκους. Αν και εδώ που τα λέμε θα ήταν ευχαριστημένες να παίρνανε ακόμα και τα μισά, οι δικοί μας ούτε την ελάχιστη κρούση δεν έκαναν προς αυτή την κατεύθυνση, πιο πολύ φαντάζομαι από τακτ, καθώς κι από τυφλή υποταγή στους κανόνες του savoir vivre με το οποίο μοσχαναθράφηκαν.


Αν οι αναλύσεις σπουδαίων αναλυτών και η κοινή λογική δεν στάθηκαν ως τώρα ικανά να σας μεταπείσουν, θα αναγκαστώ να επιστρατεύσω το ζωντανό παράδειγμα μιας ανάλογης περίπτωσης, της φίλιας χώρας Λετονίας, με την τρομαχτική άνοδο και με την εξ ίσου τρομαχτική πτώση.


Ακούστε λοιπόν την ιστορία.

Η Λετονία μέχρι το μέσον του 2008 ήταν η ταχύτερα αναπτυσσόμενη οικονομία της Ευρώπης. Το 2003 το ΑΕΠ αυξανόταν με ρυθμό 7.5%-10%, ο πληθωρισμός ήταν γύρω στο 2.9% και η ανεργία γύρω στο 9%, μεγάλη μεν για τα δικά μας standards, αλλά αμελητέα συγκρινόμενη με την τωρινή. Το «θαύμα» αυτό οφειλόταν στην άκρατη υιοθέτηση των αρχών της ελεύθερης αγοράς, στην εισροή ξένων κεφαλαίων, στον εκτεταμένο δανεισμό και κατανάλωση, εντελώς γνώριμες μ’ εμάς καταστάσεις, στις ιδιωτικοποιήσεις όλων σχεδόν των κρατικών επιχειρήσεων και στην άρση των νομοθετικών εμποδίων για την πώληση γης σε ξένους, ιδιώτες και εταιρίες.


Από τις αρχές όμως του 2008, όπως και παντού, η οικονομία της Λετονίας εξ αιτίας του υπερβολικού δανεισμού και των δυσβάσταχτων, όπως κι εδώ, ελλειμμάτων, απόρροια μιας οικονομίας που γιγαντώθηκε πλασματικά, άρχισε να μπάζει νερά, τόσα ώστε μέχρι σήμερα να χάσει στη θάλασσα γύρω στο 25% του ΑΕΠ της και με τις εκτιμήσεις για ένα επιπλέον 4% τη φετινή χρονιά, θα είναι η πρώτη χώρα που θα πλησιάζει τη μεγάλη ύφεση της Αμερικής του ’29. Με τη διαφορά όμως ότι η πτώση του αμερικάνικου ΑΕΠ κατά 29% το 1929 είχε συμβεί κατά τη διάρκεια τεσσάρων χρόνων ενώ η λεττονική πτώση ήταν πολύ πιο βαρύγδουπη: ίδιο δηλαδή ποσοστό σε 2 αντί για 4 χρόνια.


Εν πάση περιπτώσει, σημασία έχει να δούμε τα μέτρα που υιοθετήθηκαν και κυρίως, τ’ αποτελέσματά τους.

Ο συνασπισμός του Πρωθυπουργού Valdis Dombrovskis, που ανήλθε στην εξουσία τον Φεβρουάριο του περασμένου έτους ξεκίνησε κι αυτός με δραστικές μειώσεις μισθών, με πάγωμα των συντάξεων, με αύξηση της φορολογίας και με μεγάλες περικοπές στα δημόσια έξοδα. Βρε καλώς τα παιδιά! Αν σας θυμίζουν κάτι αυτά, δεν είναι παρά απλή σύμπτωση! Παρά το γεγονός ότι η Λετονία θα μπορούσε να προβεί σε υποτίμηση του νομίσματός της, μιας και δεν ανήκει στην ΟΝΕ, εν τούτοις η λύση αυτή απορρίφτηκε από την ΕΕ με το σκεπτικό ότι έτσι θα δυσχέραινε την θέση της στη διεκδίκηση μιας θέσης το 2014 στο περίοπτο club του ευρώ. Κι όλα αυτά τα μέτρα πάρθηκαν για να δεηθεί το ΔΝΤ, ΕΕ και η Παγκόσμια τράπεζα να δανείσουν στη μικρή αυτή χώρα 7.5 δις ψωρο-ευρώ. Πού τα δικά μας τα μπερικέτια!


Τα αποτελέσματα της πολιτικής αυτής δεν άργησαν να φανούν. Σήμερα η ανεργία έχει εκτοξευθεί στο 23%, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ από $18.300 το 2007, έπεσε σε $14,500 το 2009, οι θεοί της S&P υποβάθμισαν την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας στο ΒΒ+, περίπου στο ίδιο επίπεδο με τη δική μου, ο κόσμος βγήκε κατά δεκάδες χιλιάδες στους δρόμους, η κυβέρνηση αναγκάστηκε πέρσι να παραιτηθεί κάτω από την ΠΙΕΣΗ του κόσμου και της οικονομικής κατάστασης, τα μαγαζιά στους κεντρικούς δρόμους παραμένουν άδεια τόσο από εμπόρευμα όσο και από κόσμο, τα εστιατόρια, ακόμα και τα πιο φτηνά σκοτώνουν μύγες, οι λιανικές πωλήσεις μόνο το 2009 έπεσαν κατά 30%, οι μισθοί των δασκάλων περικόπηκαν στο μισό, τα νοσοκομεία είδαν να χάνουν το 40% του προϋπολογισμού τους και το ηθικό χαμηλότερο από ποτέ.


Αντί λοιπόν η άφρων Λετονία να προσπαθήσει να τονώσει την οικονομία της μέσω της ζήτησης, έκανε το ακριβώς αντίθετο, δίνοντας ακόμα μια κατραπακιά στο ήδη καχεκτικό της σώμα. Η διαπίστωση αυτή αποτελεί εκτίμηση έγκυρων αναλυτών και όχι φυσικά δική μου. Ενώ λοιπόν ο κόσμος έχει κατασκηνώσει στους δρόμους και κόβει λόρδα, το ΔΝΤ δήλωσε πάρα πολύ ευχαριστημένο και η νέα κυβέρνηση για να το ευχαριστήσει ακόμα πιο πολύ αποφάσισε να αυξήσει κι άλλο τη φορολογία και τις περικοπές. Παρ’ όλα αυτά όμως τζάμπα ο κόπος κι οι τεμενάδες, μιας και το ΔΝΤ δίνει μόνο 14% πιθανότητα στη χώρα ν’ ανακάμψει μέχρι το 2014, χρονιά που υποτίθεται ότι θα πρέπει να διασχίσει την πύλη θριάμβου της ΟΝΕ.


Φυσικά μετά από όλα αυτά τα ασφυχτικά μέτρα, το ισοζύγιο πληρωμών αρχίζει να γέρνει προς τα θετικά, αλλά δεν είναι δα και μεγάλο το κατόρθωμα αν συμπιέσεις το επίπεδο ζωής και μηδενίσεις σχεδόν τη ζήτηση και την κατανάλωση. Ξέρουν άραγε στο ΔΝΤ το παραμύθι με το Χότζα και το γαϊδούρι του;


Η ιστορία λοιπόν είναι η ίδια με μας, με το λαό να την πληρώνει, να χρεώνεται για ν’ αντεπεξέλθει και με τους τραπεζίτες και τους υψηλά ιστάμενους γραφειοκράτες (δες υπάλληλοι Βουλής) να παραμένουν ανέγγιχτοι. Για δες ομοιομορφία! Λέτε τελικά, να θέλουν να κατεβάσουν το κόστος εργασίας στο ίδιο επίπεδο με τους Κινέζους για να μην χρειάζεται να τρέχουν τόσο μακριά και να ξοδεύονται; Λέτε να κάνουν το ίδιο και στα άλλα PIIGS; Μήπως και στην Ιαπωνία και στην Αμερική ακόμα; Όχι και τόσο στη σφαίρα της φαντασίας πάντως.


Παράλληλα δε με τη Λετονία, καλό είναι να έχουμε στο νου και την οδυνηρή περίπτωση της Αργεντινής με το 42% των νοικοκυριών της να έχουν περάσει κατά την περίοδο 1998-2001 την κόκκινη γραμμή της φτώχιας, επειδή και αυτή είχε ακολουθήσει την ίδια πολιτική του υπερτιμημένου νομίσματος (peso), το οποίο κρατούσε σε σταθερή ισοτιμία με το δολάριο. Ευτυχώς όχι πλέον και φυσικά, αφού οι σοφές συνταγές του ΔΝΤ πετάχτηκαν στην κάλαθο των αχρήστων. Παρόμοιο βέβαια είναι και το πρόβλημα της Ελλάδος με ένα ευρώ που δεν τής πάει και που αναγκαστικά αδυνατεί να αγγίξει.


Το συμπέρασμα λοιπόν που βγαίνει απ’ όλα τα προηγούμενα είναι ότι αυτό που επιχειρείται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα με τα συγκεκριμένα μέτρα είναι το χείριστο δυνατόν. Το μέλλον το δείχνει ήδη η Λετονία η οποία και μάς κερνά καφέ πικρό. Της παρηγοριάς!


INFO

http://news.bbc.co.uk/2/hi/8496925.stm

http://counterpunch.org/auerback03092010.html

http://www.cepr.net/documents/publications/latvia-recession-2010-02.pdf

http://blogs.wsj.com/economics/2010/02/03/euro-rules-take-bite-out-of-peripheral-countries/

http://www.earthtimes.org/articles/show/308332,latvian-economy-shrinks-nearly-18-per-cent-in-fourth-quarter.html

http://en.wikipedia.org/wiki/Economy_of_Latvia

http://en.wikipedia.org/wiki/2008-2009_Latvian_financial_crisis

https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/lg.html

21 σχόλια:

Swell είπε...

Πτωχή μεν η Ελλάς, αγαπητή μου, ΤΙΜΙΟΤΑΤΗ ΔΕ!

Blackened είπε...

πολύ ωραία αναλυση και σωστές οι επισημάνσεις

Tyler Durden από άλλο ακάουντ

Darthiir the Abban είπε...

Άλλο πολιτική, άλλο λογιστική, ο καθένας σε ό,τι εξειδικεύεται...

k2 είπε...

Cynical, πολύ καλές όλες οι αναρτήσεις που έχεις ανεβάσει τον τελευταίο καιρό!
Εγώ μια ελπίδα έχω μόνο: επειδή αυτή η κατάσταση εξαπλώνεται σ'όλη την Ευρώπη, δεν μπορεί, κάποια στιγμή θα αντιδράσουμε όλοι μαζί!
Τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς :)

akrat είπε...

ελλάς λετονία συμμαχία
καλή σας ημέρα

grsail είπε...

Δεν έχει γίνει κατανοητή σε όλους η απλούστατη αλήθεια ότι οι περικοπές μισθών δημ. Επενδύσεων, παροχών, δαπανών παιδείας, υγείας κλπ κλπ κάνουν ΜΟΝΟ την παρακάτω δουλειά :


Παίρνουν πόρους από τους λαούς και τους διοχετεύουν στους χρηματιστικούς και τραπεζικούς μηχανισμούς, πρόκειται για στυγνή μορφή συγκέντρωσης κεφαλαίου,


Το φαινόμενο θα μπορούσε ίσως να εξηγηθεί και ως αντανακλαστικό άμυνας (όχι πρωτόγνωρο, θα θυμάσαι τι έγινε το ’29 και τι επακολούθησε) του καπιταλισμού εν όψει της Μεγάλης Ανακατανομής ισχύος και πόρων που επίκειται.

Αυτό είναι το παιχνίδι τους και δεν νοιάζονται για απολύτως τίποτε άλλο, αν η χώρα δεν αντιδράσει τώρα ο λαός της άμεσα αλλά και μακροπρόθεσμα θα βγει πολύ μα πάρα πολύ χαμένος !

Γκιωνης είπε...

. Ο καφές τής Λεττονίας είναι πικρός, αλλά παρηγοριάς δεν είναι. Κανείς δεν παρηγορείται με αυτά τα νέα.
. Νομίζω οτι όλο το ζήτημα είναι να μπούν επιτέλους κάποιες κόκκινες γραμμές !
. Κύριοι πήρατε οτι πήρατε μέχρι τώρα, αλλά δεν έχει από μάς άλλα !
- Πάρτε ότι μπορείτε από το κύκλωμα τών εκτελωνιστών που σβήναν τεράστια πρόστιμα, ή βάλτε τους φυλακή :
- Πάρτε από τούς γιατρούς τού Κολωνακίου.
- Πάρτε από τις offshore.
- Βάλτε υπευρυψηλούς φόρους σε αγοραπωλησίες γής, ακινήτων, και τίτλων όταν οι αγοραστές δεν έχουν Ελληνική Ιθαγένεια ( μην νομίσουν κάποιοι οτι θα μάς αγοράσουν για ένα κομμάτι ψωμί ).
- Μειώστε στο ένα τρίτο την συμμετοχή μας στο Αφγανιστάν το Ιράκ την ...Ευρωβίζιον ή όπου αλλού.
- Μειώστε στο ένα τρίτο τις Αμυντικές Δαπάνες, μέχρι να εξοφλήσουμε το χρέος μας,
και
- δηλώστε οτι μέχρι να ξαναορθοποδήσουμε θα κάνουμε αιματηρές οικονομίες όχι μόνο μειώνοντας τούς μισθούς μας, αλλά και όλες ή τις περισσότερες Ευρωπαϊκές εισαγωγές "πολυτελών ειδών" ( από Volkswagen, Burberry's μέχρι λουλούδια ολλανδικών θερμοκηπίων ) που θα φορολογούνται με υψηλούς συντελεστές ( όλο και θα βρεθεί κάποιος τρόπος ).
. Το να φωνάζουμε για άρση τών μέτρων είναι ατελέσφορο κάτω από αυτές τις συνθήκες. Χρειάζονται νομίζω θετικές προτάσεις για να χαραχθεί μιά "γραμμή Μαζινώ" απέναντι στην επίθεση αλλά και ένα όριο στις προσωρινές υποχωρήσεις μας και να έχουν αποτέλεσμα.
. Οικονομία θέλουν να κάνουμε ; Οικονομία θα κάνουμε ξεκινώντας από τα προϊόντα τους...

Υ.Γ. Συγνώμην για την κατάχρηση τού χώρου σου, αλλά και την προχειρότητα τού σχολίου μου...

Sophia είπε...

EE, αα, ωωω.. εεε, δηλαδή θες να πεις, ότι μιμούμαστε το χειρότερο που μπορούμε? Ενώ there is a way out? Να εκπλαγώ? Εεεε... μπααα.. δεν θα εκπλαγώ....

cynical είπε...

Χαιρετώ σας!

@swell,
(εχει πολλα τετοια ο μπαξες, αλλα δεν ειναι επι του παροντος)


@Tyler (Που μαύρισες!)
( θα μας χρειαστουν τα νουμερα της λετονιας, για να κανουμε συγκρισεις σε κανενα χρονο απο τωρα)

@Darthiir,
(δεν καταλαβα, αλλα δεν πειραζει)

@κ2,
(Ε, αν δεν το κανουμε/νε τωρα, πότε θα γινει; Ηδη εχω πιασει κατι ανακοινωσεις συμπαραστασης ευρωπαικων συνδικατων. Αλλα πρεπει να προχωρησει το πραγμα. Να εισαι καλα!).


@akrat,
συμμαχια, συμμαχια! Και με ολους τους αλλους που δεινοπαθουν και θα δεινοπαθησουν!


@grsail,

να ρεφάρουν τη δικη τους χασουρα, επιδιωκουν. Προφανως και τωρα γινεται ενας νεος μεγαλος καταμερισμος πλουτου

cynical είπε...

Γεια σου Γκιωνη,

οσο περνανε οι μερες, τοσο και πιο καθαρο γινεται οτι η κυβ. επελεξε τον ευκολοτερο δρομο. Που ειναι και ο χειριστος.

Στο καινουργιο blog που ανοιξαμε, θελουμε να πληροφορησουμε και να συζητησουμε τροπους αντιστασης. Κανε τον κοπο να μπεις και να διατυπωσεις προτασεις και σκεψεις.

Ισως θα μπορουσαμε να δουμε το δρομο της Ισλανδιας για αιτημα επαναδιαπραγματευσης ή ο,τι αλλο.

να εισαι καλα

cynical είπε...

Σοφια,

σιγουρα υπηρχαν πολυ καλυτεροι δρομοι!

Παναγιώτης είπε...

Από δώ ακούς 10 δις κλεμμένα, από κεί 4, πιο πέρα και γώ δε ξέρω πόσα. Δεν υπάρχει τρόπος πολιτικής συνάρθρωσης να απαιτηθούν τα κλεμμένα; Οι επίσημες συνδικαλιστικές ηγεσίες κάνουν την πάπια, η τρέχουσα Αριστερά απαξιοί να ασχοληθεί σοβαρά με τις "νομοτελειακές" αντιθέσεις του καπιταλισμού κι ο ευαίσθητος ΓΑΠ μας προτείνει κοινοβουλευτική ψυχανάλυση. Το Σύνταγμα, η Δημοκρατία κουρελιάζονται με το "κάτσε κάτω απ' τη μπάρα" του διευθυντηρίου και ένας προφήτης Ηλίας (Ηλιού) δεν βρίσκεται να βάλει στη σειρά τα πράγματα. Έτσι δεν γίνεται δουλειά, θα συνεχίζεται το Ξέπλυμα Συστήματος ανεξαρτήτως "πολιτικού" προσήμου. Μόνο αν με συγκεκριμένο (ακόμα και συνταγματικώς διασταλτικό) τρόπο ζητηθούν ευθύνες και απαιτηθούν τα κλεμμένα, ο κόσμος μπορεί να πάει κι ένα σκαλί παραπέρα. Αλλιώς θα κάθεται κάτω απ'τη μπάρα και θα λέει το Δεσπότη, Παναγιώτη.

Ανώνυμος είπε...

Αυτό που δε θέλει και μεγάλη σοφία να διακρίνει κανείς είναι ότι η καθήλωση των μισθών θα μειώσει την αγοραστική δύναμη, θα καθηλώσει την αγορά, θα αυξήσει την ανεργία, θα μειώσει τα φορολογικά έσοδα του κράτους, θα μειώσει το ΑΕΠ, θα μειώσει τις επενδύσεις και γενικώς θα χώσει τη χώρα σε μια βαθιά, αυτοτροφοδοτούμενη και μακροχρόνια ύφεση.

me elleimma 12,7% exeis anaptixi -2,6%..."trobareis" ti zitisi kai den iparxei kanena polaplasiastiko apotelesma...to epixeirima sas einai diatrito

Στεργιος είπε...

Ελλείψει χρόνου θα σκεφτώ λίγο κυνικά.

Αν πάρουν σε όλο τον κόσμο οι εργαζόμενοι από 1 δολάριο ή ευρώ μεροκάματο δεν θα γίνουν ως εκ θαύματος όλες οι οικονομίες ανταγωνιστικές και πλεονασματικές; Και όταν λέω οι οικονομίες εννοώ τις τράπεζες ,τις πολυεθνικές, τους τοκογλύφους δανειστές… ε, δεν θα ασχολούμαστε και με την οικονομία του κάθε τεμπέλη ΔΥ ή του διεφθαρμένου εργάτη!

Λετονία! Εκεί που υμνούν τα Βάφεν - SS για τις μάχες που έδωσαν για την… ελευθερία της!!!

ΔΝΤ. Ο Χίτλερ των μισθών και των οικονομιών!

Άντε πάμε για απεργία. Η ώρα των αναλύσεων μετά.

Άλλωστε αυτοί δεν καταλαβαίνουν απο αναλύσεις αν δεν συνοδεύονται απο δύναμη που απειλει την εξουσία τους.

VKP είπε...

η αντίδραση των ισλανδών και της κυβέρνησής τους, για την οποία κάνεις ανάρτηση στο άλλο blog, θα πρέπει να μας οδηγήσει σε μια διεθνιστική αλληλεγγύη. Τα προβλήματα θα παραμείνουν για χρόνια που θα στιγματίσουν τη γενιά μας.

athinovio είπε...

εξαιρετικά ενδιαφέρον

σχετικά:
http://radicaldesire.blogspot.com/2010/03/2010.html

cynical είπε...

Γεια σου Παναγιωτη,

ειναι θλιβερο να βλεπεις οτι σε τοσο κρισιμες μερες δεν υπαρχει ουτε ενα αιτημα να μπαινει στο τραπεζι. Απο κανεναν.

Το ζηταει , το διαπιστωνει πια ο απλος κοσμος. Σημερα στην πορεια, το ελεγαν και το ξαναλεγαν.

Συνθηματα και τιποτα χειροπιαστο

cynical είπε...

Ανωνυμε.

δυο τρεις γραμμουλες παραπανω δεν θα πειραζαν. Αν αρχιζεος κατι τελειωνε το. Βοηθας περισσοτερο ετσι να καταστησεις τις σκεψεις σου γνωστες.

cynical είπε...

Στεργιο,

παμε πορεια... Και μετα για καφε. Θα σε δω στη Βουκουρεστιου.

cynical είπε...

VKP

κι εγω δυο πραγματα βλεπω που μπορουν να σπρωξουν τα πραγματα

1. αιτημα επαναδιαπραγματευσης του χρεους

2. πανευρωπαικο εργατικο συνασπισμο ή ο,τι παρομοιο για συντονισμενες ενεργειες

cynical είπε...

Ευχαριστω ΑΘηνα,

εβαλα ηδη το βλογ στη λιστα των ιστολογιων μου...