Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2010

Σκέψεις για την Επιτυχία...


Αν κι έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε, νωπή είναι ακόμα στο μυαλό μου η εικόνα του πρώτου κινέζου φοιτητή που αντίκρισα στο προαύλιο του ΑΠΘ. Όπως και να το κάνουμε είχα νοιώσει περήφανη που η κυβέρνηση αυτού του τόσο μακρινού, αλλά και μυθικού θα έλεγα λαού, είχε επιλέξει το πανεπιστήμιο της επαρχιακής μας πόλης για να μορφώσει τα μελλοντικά της στελέχη. Σκέψου, ο αντιπρόσωπος του προέδρου Μάο επί της γης μας! Στο κατώφλι μας! Αν, κι όσο το σκέφτομαι, θα πρέπει να ήταν τότε η περίοδος της Χήρας και της «συμμορίας της». Λεπτομέρειες θα μου πείτε. Δεν μπορεί. Κάτι από τη χάρη του Προέδρου θα είχε κι αυτή.


Θυμάμαι ότι είχα ριγήσει από συγκίνηση στην ιδέα και μόνο, γιατί η φάτσα του απόκοσμου αυτού νεαρού, με το αυστηρό τυπικό μαοϊκό ένδυμα και το απλανές, έως ανύπαρκτο βλέμμα δεν ήταν επ’ ουδενί λόγω ικανή να προκαλέσει τέτοια αναστάτωση. Ξαφνικά, ένοιωσα το πανεπιστήμιό μας ν’ αποκτάει αίγλη παρόμοια μ’ αυτή των μεγάλων πανεπιστημίων της Ευρώπης και της Αμερικής που κι αυτά την ίδια εποχή κατακλύζονταν από το νέο αυτό φρούτο, που ονομαζόταν «κινέζος φοιτητής».


Σήμερα δεν βλέπεις πια πολλούς κινέζους φοιτητές, ή τουλάχιστον τόσος πολλούς όσο παλιά, μιας και η Κίνα τα τελευταία χρόνια δρέπει τους καρπούς που έφεραν επιστρέφοντας οι πρώτοι εκείνοι φοιτητές. Έχει αναπτύξει τα δικά της πανεπιστήμια, μερικά δε από αυτά συγκαταλέγονται ανάμεσα στα καλύτερα του κόσμου, όπως το πανεπιστήμιο του Πεκίνου, και προσελκύει η ίδια πλέον ξένους φοιτητές. Και από την Ελλάδα βεβαίως, όπως τον Νίκο το γειτονόπουλο, που ίδρωσε μέχρι να γίνει δεκτός για ΜΒΑ από το πανεπιστήμιο του Hong-Kong, το ίδιο και η μάνα του που ίδρωνε και ξίδρωνε κι αυτή για να τον μεταπείσει.


Όλα αυτά ήρθαν στο νου διαβάζοντας ένα άρθρο στο NewScientist για την εξ ίσου θεαματική πρόοδο που έκανε η Κίνα και στις επιστήμες, ώστε να συγκαταλέγεται στη δεύτερη μετά τις ΗΠΑ θέση όσον αφορά την παραγωγή επιστημονικής γνώσης. Για του λόγου το αληθές θα παραθέσω και κάποια νούμερα. Οι φοιτητές σήμερα ανέρχονται σε 25 εκατομμύρια, ενώ πριν από εννιά χρόνια ήταν μόλις 5 εκατομμύρια. Τα πανεπιστήμια γίνηκαν 1700, εκ των οποίων γύρω στα 100 θεωρούνται πολύ υψηλού επιπέδου. Ενώ, δημοσιεύονται πάνω από 120,000 άρθρα το χρόνο, συγκρινόμενα με 20,000 το 1998 και 83,000 το 2006. Στις ΗΠΑ η συνολική παραγωγή είναι περίπου 300,000 άρθρα ετησίως.


Η Κίνα, δίνοντας σαν αναπτυσσόμενη χώρα όπως είναι φυσικό, μεγαλύτερη έμφαση στις τεχνολογικές επιστήμες, παράγει το 10% των δημοσιεύσεων παγκοσμίως στη μηχανική, τεχνολογία, πληροφορική και γεωλογία. Και το 20% στις επιστήμες υλικών. Το κυριότερο δε, στην πλειοψηφία τους οι δημοσιεύσεις αυτές γίνονται σε συνεργασία με επιστημονικές ομάδες αναπτυγμένων χωρών. So far, so good.


Δεν θα κλείσω όμως εδώ το άρθρο, όπως κάνει ο αρθρογράφος του NewScientist, μιας και δεν θέλω να σάς αφήσω με μια γεύση φθόνου για τα επιτεύγματα της μακρινής αυτής χώρας. Δεν χρειάζεται να παραθέσω τις διάφορες στρεβλώσεις της τρομαχτικής αυτής ανάπτυξης, την μεγάλη ανισότητα που εγκαθίσταται, την καταπίεση βασικών ελευθεριών, αλλά και την εκπόρνευση μεταφορικά και ουσιαστικά ανθρώπων που έκαναν μόνη τους αξία το, με όποιο τρόπο, κυνήγι του χρήματος. Αυτά είναι γνωστά σε όλους. Δεν θα πρέπει όμως να αφήνουμε τα επιτεύγματα να μάς θαμπώνουν και να ξεχνάμε τα παραπάνω. Φίλοι, που έχουν επαγγελματικές σχέσεις με τη χώρα αυτή, τις περισσότερες φορές γυρίζουν πίσω αηδιασμένοι. Σε κάθε είδους ανάπτυξη υπάρχει κι ένα κόστος, κόστος το οποίο ξεχνάμε να βάλουμε στο λογαριασμό όταν κάνουμε τη σούμα στο τέλος.


Και δεν μπορώ παρά να θυμηθώ τους διθυράμβους που πλέκαμε τις προηγούμενες δεκαετίες για το θαύμα της Ιρλανδίας. Θαύμα που σήμερα κείτεται κουρελιασμένο και αξιοθρήνητο. Μέχρι νεωτέρας, μαζί με το dot.com πάει και το dot.Ireland. Α! και το dot.Iceland συνάμα.


Σήμερα, την παράσταση στην πασαρέλα των επιτυχημένων χωρών κλέβει η Φιλανδία. Δικαίως ή αδίκως, ολονών τα βλέμματα είναι στραμμένα στο δικό της θαύμα, στο δικό της "δεκάλεπτο" δημοσιότητας. Είναι αλήθεια ότι οι Φιλανδοί το πήρανε χαμπάρι και μάς το πουλάνε σε πολυτελή συσκευασία. Φιλανδία όμως δεν είναι μόνο η NOKIA και τ’ αποτελέσματα των tests στο διαγωνισμό PISA. Φιλανδία είναι επίσης οι εν ψυχρώ δολοφονίες μαθητών σε σχολεία, και οι τυφλοί πυροβολισμοί στα malls. Γι αυτά όμως τσιμουδιά.


Είπαμε, στην ανάπτυξη το κόστος δεν προσμετράται!


32 σχόλια:

de profundis είπε...

Η Κίνα για πολλούς αιώνες ήταν η Τεχνολογική πρωτοπορία του κόσμου ,τώρα απλά θέλει να επανέλθει στη θέση που της ανήκει.
Για πρώτη φορά φέτος οι αγορές αυτοκινήτων στην Κίνα ξεπέρασαν αυτές στις ΗΠΑ που κρατούσαν πάντα την πρώτη θέση.

Ε χουν αρχίσει να επενδύουν και άλλωστε πρόσφατα εξαγόρασαν την VOLVO.

Είναι η χώρα με την μεγαλύτερη πιστοληπτική ικανότητα στον κόσμο (και η μόνη που δεν εχει ανάγκη δανεικά) .

Ειμαι περίεργος να δω τι θα γίνει όταν θα αρχίσουν να διεκδικούν και την πρώτη θέση στο Παγκόσμιο Οικονομικό σύστημα , όταν δηλαδή θα έχουν ανάγκη για να διατηρήσουν την ανάπτυξή 8% ετησίως που έχουν ,να επεκτείνουν τον Οικονομικό Ζωτικό τους χώρο.

Νερένια είπε...

Πόσο δίκιο έχεις!
Αυτό το κόστος που δεν προσμετράται κάνει την όποια ανάπτυξη να χλομιάζει και τον πολιτισμό να φυλλορροεί.

Swell είπε...

Aυτά γράφετε αγαπητή κυρία, αποκαθηλώνετε Κίνα, Ιρλανδία, Ισλανδία και Φιλανδία και μετά αποφασίζει το παιδί να μας κάνει Πακιστάν. Αποκαθηλώστε κι αυτό σας παρακαλώ.

cynical είπε...

καλησπερα de Profundis,

μπορει να ξεπερασαν σε ογκο αυτοκινητων την αμερικη, αλλά σε απολυτο αριθμο Cayenne συνεχιζουμε να ειμαστε πρωτοπορεια. Ολέ!

Που αλλου να επεκταθουν πια οικονομικα; Εχουν πιασει ολες τις αγορες της γης. Μαλλον για τον Αρη τους βλεπω, στα προσεχώς!

cynical είπε...

Γεια σου Νερενια,

Εχω παθει πια αλλεργια στο ονομα Φιλανδια. Αμαν!

cynical είπε...

Φιλτατε Swell,

Απο πού νομιζεις παιρνουνε παραδειγμα τα παιδια του Πακισταν; Απο τη Φιλανδια, που τους τα πρηζουνε φαινεται κι αυτονων!

Elva είπε...

Καλησπερα @cynical

Εχεις φανταζομαι ακουσει το ρητο:
'Oλος ο κοσμος φτιαχνεται στην Κινα' εννoωντας οτι δεν υπαρχει και τιποτα που να μη παραγεται εκει!
Ξερεις, ειχα 2,3 συμφοιτητες απο Κινα, στο Παν/μιο, αλλα οι περισσοτεροι ηταν δυστυχως δυσπροσιτοι, με υψηλους στοχους μονο και πολυ λιγη αναγκη για παρεα με αλλους! Κριμα...

Αναμενεται και τη τελικη συμφωνια της Κινεζ. GEELY που θα παρει τη VOLVO,ενω ο μεσος Σουηδος δυσκολευεται να δεχθει το γεγονος..
Τα παντα αλλαζουν γυρω μας,η Ιρλανδια παει, οπως ειπες, το ιδιο και η Ισλανδια, αλλα εμεις στην Ελλαδα μενουμε στασιμοι φαινεται, ή μηπως παμε και προς τα ...πισω;
Παντως αυτη την αισθηση εχω, τελευταια και ειδικα oταν διαβαζω τι προτεινουν καποιοι σχετικα με το μεταναστευτικο...

Oσο για τη Φινλανδια, δε θεωρειται εδω, πια..'success story'! Τα νεα για τη ΝΟΚΙΑ δεν ειναι και τοσο καλα, πια: Ριξε μια ματια:

http://news.cnet.com/8301-1035_3-10220825-94.html

Να πληροφορησουμε και οσους κυνηγουν το χρημα :) οτι η ανερχομενη δυναμη στη Σκανδιναβια, λογω πετρελαιου και οχι μονο ειναι η Νορβηγια! Μεχρι και οι Σουηδοι μεταναστευουν εκει επειδη οι μισθοι ειναι πολυ καλυτεροι.....

(Καλο βραδυ! Εγραψα το σεντονακι μου και παλι... ) ;)

ksipnistere είπε...

ΠΡΟΣ ΤΟ BLOG ΣΑΣ ....Ένα νέο blog γεννήθηκε με σκοπό να δόση βήμα σε όλους τους Έλληνες ..Ένα Blog όπου μπορεί ο καθένας μας να γράφει ότι τον απασχολεί επώνυμα η ανώνυμα…ένα blog που δίνει την ευκαιρία σε όλους τους Έλληνες να πούνε όλα αυτά που μέχρι τώρα διστάζανε να πούνε .. Αν θέλεις και εσύ να κάνεις κάτι για όλη αυτή την απάτη που βλέπεις γύρο σου ..έλα μαζί μας …..Το Blog σου δίνει την δυνατοτιτα να ακουστή η γνώμη σου σε ένα ευρύ κοινό χωρίς πολιτικούς κομματικούς εθνικούς η άλλους περιορισμούς .
Κάνε τώρα την αρχή έλα μαζί μας…………
Οι απόψεις που θα γράφεις εδώ δεν λογοκρίνονται σε καμιά περίπτωση και δημοσιεύονται ακέραιες

www.ksipnistere.blogspot.com

www.ksipnistere.gr

Greek Rider είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Greek Rider είπε...

Καλησπέρα cynical, και μην ξεχνάμε τις αυτοκτονίες στην Ιαπωνία και Σλοβενία, τον αλκοολισμό στην Ρωσία και αλλού καθώς και πολλά άλλα φαινόμενα που δεν έχουν μελετηθεί επαρκώς.

Η Κίνα είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα αυταρχικού καθεστώτος στο οποίο ακμάζει ο καπιταλισμός. Τα ίδια είχαν συμβεί και στη Ν.Κορέα με τον αυταρχικό στρατηγό Παρκ που ανέβασε τη χώρα του στην κορυφή της παγκόσμιας αναπτυξιακής προοπτικής. Ο καπιταλισμός χρειάζεται τον αυταρχισμό.

Αν απομονώσουμε την ανάπτυξη από τα πάντα τότε αυτή μπορεί να επιτευχθεί πανεύκολα μέσω της βίας και του εξαναγκασμού. Αυτή είναι η λεγόμενη λογική της γαλέρας. Και στην Κίνα την ξέρουν καλά εφόσον τα κομμένα δάχτυλα είναι κάθε χρόνο μερικά εκατομμύρια ενώ οι εργάτες κάνουν ένα μικρό ταξιδάκι το πρωί μέχρι τα διεθνή ύδατα όπου στις εκεί πλωτές πλατφόρμες δεν υπάρχει κανένα εργασιακό δικαίωμα.

Ωστόσο ένας φίλος που συνδέεται με μια Κινεζούλα καθηγήτρια μου έλεγε ότι αυτή δεν μπορεί λέει να καταλάβει που βλέπουμε την καταπίεση και τον αυταρχισμό της Κίνας....Τι να πω δεν ξέρω. Μάλλον είναι καλή δασκάλα για το Κινεζικό καθεστώς...

irlandos είπε...

Τόσα πολλά posts, τόσο λίγος χρόνος ...
Δεν σε προλαβαίνω βρε παιδάκι μου!!

Για την Ιρλανδία (αλλά και για κάθε χώρα που πετυχαίνει γρήγορη οικονομική άνοδο), υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να ισχύσει η παροιμία: "όσο ψηλά ανεβείς, από τόσο ψηλά θα πέσεις"...

Κατά τα άλλα, θεωρώ ότι θα ήταν λάθος να βάλουμε στο ίδιο "τσουβάλι" την Κίνα και δύο Ευρωπαϊκές χώρες, την Ιρλανδία και τη Φινλανδία. Είναι σαφώς διαφορετικές περιπτώσεις. Θα συμφωνήσω ότι κάθε επιτυχία έχει και μια άλλη όψη. Όμως, άλλο πράγμα οι κακές εργασιακές συνθήκες και το απολυταρχικό καθεστώς της Κίνας και άλλο τα όποια προβλήματα των κοινωνιών και οικονομιών των δύο άλλων χωρών. Τα τρία αυτά παραδείγματα δεν έχουν κοινό τόπο και δεν οδηγούν σε κοινό συμπέρασμα.

Φιλικά,
Ιρλανδός

VKP είπε...

ότι και να λέμε το κέντρο του κόσμου τώρα είναι η Κίνα. Εκεί ο χρόνος και ο τόπος έχουν διαφορετική κινηση τώρα. Τι ΗΠΑ και ΜΒ, εκεί συμβαίνουν τα μεγάλα πράγματα. Και προξενούν τόσο κακό όσο και καλό ή αλλιώς τόσα ρίσκα όσα και ευκαιρίες. Τ πρόβλημα είναι τι θα γίνει αν αυτός ο ΄γίγαντας γκρεμιστεί. Ήδη οι παρατηρητές κάνουν λόγο για αδυναμίες σε όλους τους τομείς που η Κίνα μεγαλλουργεί. Η Κίνα εξαρτάται εμπορικά απο τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία και ΕΕ αλλά άλλο τόσο εξαρτώνται απο αυτή οι γείτονές της. Νομισματικά είναι αδύναμη και τα πλεονάσματά της είναι μια βόμβα έτοιμη να εκραγεί ή ένας πολύτιμος πόρος για την Ανατολική Ασία. Πολιτικά ο ρόλος της είναι μεν ουδέτερος και πλασάρεται ως αρμονικός προς τους δυτικούς αλλά κανείς δε ξέρει τι μπορεί να γίνει αν ξεσπάσουν προαιώνια μίση τόσο εναντίον της Ιαπωνίας όσο και της Δύσης (η ΜΒ υπήρξε ανεπιθύμητη αποικιακή δύναμη στη Νότια Κίνα).
Γενικά νομίζω ότι οι πολιτισμικές ιδιαιτερότητες της Κίνας δε θα την κάνουν ποτέ μια παγκόσμια υπερδύναμη αλλά κάθε τόσο,όπως σήμερα, θα γίνεται μεγάλη περιφέρεια. Κανείς δε ξέρει βέβαια τι θα γίνει αν τραβήξουν ιμπεριαλιστική σκανδάλη οι κομμουνιστές.

Sophia είπε...

Λες, καλού κακού να μάθουμε τίποτα Κινέζικα? Γίνει δεν γίνει υπερδύναμη η Κίνα, τουλάχιστον μπορεί να καταφέρουμε (λέμε τώρα..) να συννενοηθούμε με όλους όσους κάνουνε τον κινέζο...

ο δείμος του πολίτη είπε...

Δεν εντυπωσιάζομαι με τα νούμερα με την έννοια ότι ήταν αναμενόμενο. Μία χώρα (που σε έκταση καλύπτει μολόκληρη ήπειρο, δηλαδή σχεδόν ία Ευρώπη πλην Ρωσίας, και με τόσο πληθυσμό) που έχει τέτοια ανάπτυξη ήταν λογικό επακόλουθο. Εξάλλου, μπορέι να είναι μονοκοματική και στα εργατικά να μη δίνει δικαιώματα, αλλά τα τελευταία χρόνια η ελευθερία έκφρασης γνώρισε στη χώρα μεγάλη αύξηση και συχνά υπάρχουν φωνές επιστημονικές πολύ πέρα από το μαρξισμό και το μαοϊσμό.

symastev είπε...

Πριν 5.000 χρόνια έκοβε νομίσματα και πριν 2.500 χρόνια τύπωνε σε "χαρτί" και πετούσε ρουκέτες με μπαρούτι!!! Κάποιοι από δω νομίζουν πως αυτοί ανακάλυψαν τη.. πυρίτιδα!

Η κίνα σήμερα.

Το κόστος της ανάπτυξης;
Το κόστος της καπιταλιστικής ανάπτυξης;
Το κόστος της πιο στρεβλής «σοσιαλιστικής» ανάπτυξης;
Το κόστος μιας ιστορίας φτώχειας, εκμετάλλευσης, αποικιοκρατίας, εισβολών, εμφυλίων κλπ;

Αυτός ο λαός μόνο κόστη νομίζω πληρώνει. Και την ώρα που θα έπρεπε να απολαύσει την ανάπτυξη απολαμβάνει ατελείωτη εργασία με μισθούς πείνας που πλουτίζουν τα πολυεθνικά μονοπώλια.

Γιατί κάποιοι νεοφιλελεύθεροι λένε ότι δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη χωρίς δημοκρατία και μας γκαστρώνουν;. Εδώ την έχουμε και μάλιστα με δικτατορία ενός κόμματος… «προλεταριακού – κομμουνιστικού». Μη μου πούνε ότι η Κίνα δεν είναι το παράδειγμά τους στην εφαρμογής νεοφιλελεύθερων πολιτικών τις οποίες μάλιστα επικαλούνται όταν θέλουν να «κατατροπώσουν» το μαρξισμό. Πού είσαι Μάο να δεις τους καρπούς της σποράς σου! Να δεις τους ερυθροφρουρούς να γίνονται καπιτάλες με τα ίδια όπλα που κυνηγούσαν τους καπιτάλες…

Κατά τα άλλα τρίτη οικονομία του κόσμου η Κίνα! Ποια Κίνα; Των πολυεθνικών (όπως η Ιρλανδία) ή του λαού; Και έρευνα, και διάστημα, και τεχνολογία μαζί με το βοϊδάροτρο και τις λάσπες. Κάτι σαν πρωταρχική και τελική συσσώρευση μαζί!

Παρεμπιπτόντως να μη ξεχνάμε τα παρόμοια και στις «δημοκρατίες» της Μαλαισίας, Ταϋλάνδης, Φιλιππίνων, Ινδίας κλπ, κλπ. Ε, δεν είναι καλύτερες. Άσε που πρωτεύουν και στη παιδική πορνογραφία και τον πορνοτουρισμό από πλούσιους πολιτισμένους των αναπτυγμένων χωρών. Συγκοινωνούν δοχείο όλος ο καπιταλισμός…

Τον πρώτο κινέζο σπουδαστή τον είδα στις Σέρρες το 1962. Κάθε μέρα ένα σχολείο έτρεχε να δει τον άνθρωπο με τα σχισμένα μάτια! Καλοκάγαθος και χαμογελαστός πάντα. Ακόμη τον θυμάμαι.

Μετά γνώρισα μια κινέζα εμπόρισσα κοσμημάτων, μαργαριταριών, και ειδών κουζίνας, οδοντογλυφίδες κλπ, που ήξερε άπταιστα ελληνικά το ΄80. «Τι κάνεις εδώ Μαρι-λί;» «Μαθαίνω τη χώρα για να πάω πίσω (Σαγκάη) και να ξέρουμε τι εμπόριο γίνεται»! Είμαι σίγουρος ότι οι έλληνες απαξιούσαν εντελώς να στείλουν κάποιους στη μεγαλύτερη χώρα του κόσμου για να αξιοποιήσουν την αγορά τους. Όμως την ίδια χρονιά (1981) ανακάλυψα στη Γενεύη ότι οι Ελβετοί παράγουν τα ηλεκτρονικά ωρολόγια τους στη Κίνα και εισάγουν τόνους καλλιεργημένων μαργαριταριών από εκεί, εξάγοντας βέβαια δικά τους προϊόντα και υπηρεσίες. Ήταν τότε που όλοι κόπτονταν, όπως και σήμερα, για το Θιβέτ και τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Κίνα!!!!

cynical είπε...

Στεργιο,

για να εξηγούμαστε, εγω τον πρωτο κινεζο δεν τον ειδα το '62.

Πολύ, πολύ αργότερα!

cynical είπε...

Γεια σου Ελβα,

γραψε τιποτα για Φιλανδια, γιατι μας τα εχουν πρηξει εδω πέρα. Ειδικα για την εκαπιδευση, όλη μέρα λιβάνι.

Η Νορβηγια, καλα νάναι το πετρελαιο, σταθερη αξια. Διαβαζα οτι καποια χρονιά που ειχε πάει καλά η ...σοδειά είχαν χαρισει ολους τους φορους στον κοσμο. Αυτη ειναι χώρα!

Alexandros είπε...

Έχει δίκιο ο irlandos σε αυτά που γράφει. Πολύ σωστή επισήμανση. Η σχέση της Φινλανδίας και της Ιρλανδίας με την Κίνα, είναι ίδια με την σχέση του φάντη με το ρετσινόλαδο. Βρίσκουμε ένα κοινό χαρακτηριστικό (ανάπτυξη, επιτυχία) σε δύο χώρες και τις συνδέουμε; Δεν νομίζω.
Φίλος που δουλεύει στην Κίνα μου έχει πει ότι είναι απίστευτα δύσκολο να ζήσεις εκεί.
Τις σκανδιναβικές χώρες τις έχω επισκεφτεί, έχω διαβάσει για αυτές και τις θεωρώ χώρες πρότυπο. Μα θα μου πεις, έχουν προβλήματα. Παντού υπάρχουν προβλήματα! Και αυτοκτονίες και σαλεμένοι δολοφόνοι με όπλο και κατάθλιψη και δυστυχία. Που δεν υπάρχουν αυτά; Αυτό δεν μπορεί να "λερώσει" τις αξιοθαύμαστες Σκανδιναβικές χώρες.
Το έχω ξαναγράψει. Η χώρα με τις λιγότερες αυτοκτονίες είναι η Ιορδανία. Όποιος γουστάρει μπορεί να πάει να ζήσει εκεί. Καλό του ταξίδι.

cynical είπε...

Αλεξανδρε,

δεν ειπα πουθενα οτι το κοστος ειναι το ιδιο, ούτε της ιδιας φυσης.

Αλλου μεγαλυτερο, αλλου μικροτερο. Ειδικα τωρα, που η αναπτυξη ειναι πιο πολυ φουσκα, παρα ουσια, δλδ στηριζεται σε χρηματιστηριακες αξιες πιο πολυ παρα σε υποδομη, τα κόστη μπορουν να συμπαρασυρουν ολοκληρη χωρα στο πιτς φιτιλι.

Το κοινο χαρακτηριστικο είναι ότι τα κοστη αυτα, οποια και να ειναι δεν προβαλλονται. Αυτο που μας κατατρεχει ειναι τα "success stories", επινοημενα τις περισσοτερες φορες.

Alexandros είπε...

Εγώ λέω ότι αυτή είναι μία μίζερη και στρεβλή αντίληψη των πραγμάτων. Και πες μου τι έχει επινοηθεί ώστε να φαίνονται πετυχημένες οι σκανδιναβικές χώρες. Που είναι ο μύθος;
Ειδικά εμείς, η πιο μίζερη χώρα της Ευρώπης, θα πρέπει να τους θαυμάζουμε και να προσπαθούμε να τους προσεγγίσουμε και όχι να προσπαθούμε να τους απαξιώσουμε. Δεν ξέρω αν αυτό επιχειρείς, αλλά έτσι φαίνεται.

cynical είπε...

Ιρλανδε καλημερα,

η διαφορα μεταξυ Κινας και Ιρλανδιας/Ισλανδιας ειναι οτι η αναπτυξη στις δευτερες ηταν πιο πολυ αποτελεσμα τζογαδορικου καπιταλισμου. Οταν εκθειαζανε τις δυο αυτες χωρες τις εκθειαζανε γιατι διναν γονιμοο εδαφος σε αυτου του ειδους την αναπτυξη. Τωρα κανεις δεν φαινεται να αναλαμβανει καμια ευθυνη.
Η Κινα επενδυει σε infrastructure. H αναπτυξη της ειναι αλλου ειδους και οφειλεται στην εκμεταλλευση του εργατικου δυναμικου που κανει ελκυστικες τις επενδυσεις.

Επι της ουσιας δεν διαφωνουμε. Κατι σχετικο εγραψα σε σχολιο του Αλεξανδρου. Το hype της "επιτυχιας" με ενοχλει και η επιλεκτικη παρουσιαση των πραγματων.

Με αυτο το σκεπτικο, κραταω αρκετες επιφυλαξεις και για το νεο φινλανδικο θαυμα.

cynical είπε...

Αλεξανδρε,
δεν αναφερθηκα στις σκανδιναβικες χωρες συλληβδην. Μη μου αλλαζεις τα λογια και το πνευμα. Σε συγκεκριμενες χωρες αναφερθηκα που ειχαν μια συγκεκριμενη πορεια, ανοδου-καθοδου και συγκεκριμενου τυπου αναπτυξης.

Δεν πηρα στο στομα μου ουτε Νορβηγια, ουτε Σουηδια, ουτε Δανια, ουτε καμια αλλη.

cynical είπε...

Καλημερα Greek Rider,

η Κινα εχει άλλου τυπου success story, απ' ότι οι Ιρ/Ισ που ηταν τα πουλέν του νέου καπιταλισμού.

Οπως τωρα μας πρηζουν τα αυτια με Φινλανδια και Κινα σαν χωρες προτυπο για αλλο λογο η καθε μια τους, ετσι παλιοτερα μας τα επρηζαν με τις χωρες τιγρεις, το Ιρλανδικο θαυμα και το αντιστοιχο Ισλανδικο.

Σχετικα με την Κινεζουλα που λες δεν με εκπλήσσει. Ετυχε να συναντησω δυο διαφορετικους ανθρωπους που επισκεφτηκαν για διαφορ. λογους το Ισραηλ. Ο ενας ειδε τα μυρια οσα, ο αλλος τα βρηκε ολα τελεια.,

cynical είπε...

Γεια σου Δημο,

αυτο που ηθελα να πω με αυτο το ποστ ειναι οτι οταν κοιταμε τις επιτυχιες μιας χωρας, ας μην ξεχνάμε να διερευνησουμε και το κοστος με το οποιο επιτευχθηκε αυτη η αναπτυξη.
Να εξεταζουμε και την αθεατη πλευρα του φεγγαριου.
Τα ΜΜΕ και ολη η κουλτουρα που εκπορευεται απο αυτα, το ξεχνανε συστηματικα και καλλιεργουν πλαστες πραγματικοτητες και τη λατρεια της Επιτυχιας νετα-σκετα.

Αν αυτο συνεβαινε με τα ειδωλα και τους αστερες, το ιδιο τωρα καλλιεργειται σε επιπεδο λαων και χωρων.

Καπως ετσι το αντιλαμβανομαι και, δικαιως ή αδικως ενοχλούμαι.

cynical είπε...

Γεια σου VKP,

κι εγω φοβαμαι ολα τα φαινομενα που αναπτυσσονται με εκρηκτικους ρυθμούς. Δεν ξερειςν πού θα σε βγαλουν. Και αν συμβει κατι, η εκρηξη της Κινας θα ειναι πολυ μεγαλη. Δεν θα ειναι οπως της Ισλανδιας.

Alexandros είπε...

Έχεις δίκιο σε αυτό. Δεν αναφέρθηκες συλλήβδην. Πάντως θα ήθελα κάποια στιγμή, αν έχεις και εσύ την διάθεση, να μου σκιαγραφήσεις τι σημαίνει για εσένα επιτυχία, πρόοδος, ευμερία, ευτυχία. Πραγματικά θα περίμενα με μεγάλο ενδιαφέρον μία τέτοια ανάρτηση. Οι αναρτήσεις είναι πολύ καλές αλλά το χαρακτηριστικό τους είναι η αμφισβήτηση, η αποδόμηση και γενικώς η άρνηση. Γράψε αν θέλεις μία "θετική" ανάρτηση. Γράψε ας πούμε για την καλύτερη χώρα του κόσμου. Ποια πιστευείς ότι είναι;

cynical είπε...

Αλέξανδρε,

πολύ θα ηθελα να μπορουσα να γραψω μια ουτοπια.
Μου ειναι ομως πολυ δυσκολο να τη φανταστω. Νομιζω οτι η δυσκολια ειναι εγγενής. Λιγοι το αποπειράθηκαν. Η πλειονοτητα οπως κι εγω αρκουμαστε στην κριτικη. Ειναι απειρως ευκολοτερο! Διοτι η πρωτη πρεπει να επινοησει κατι, ενω η κριτικη ασκειται στο ηδη υπάρχον.

Δεν εχεις ομως και απολυτο δικαιο. Οι πιο πολλες απο τις ιστοριες που γραφω σταζουν μέλι!!! Διαβασες για τις Πρεσπες;

cynical είπε...

Αλεξανδρε,

οποιον και να ρωτησεις θα σου απαντησει οτι η καλυτερη χωρα στον κοσμο ειναι η πατρίδα του! Η χωρα ειναι δεικτες, νουμερα, καταναλωτικα, υλικη ευημερια, αλλα η πατριδα ειναι η ..καρδια! Και κανεις δεν την ανταλλασσει...

cynical είπε...

Γεια σου Σοφια,

εγω θα ελεγα να μαθαιναμε πορτογαλεζικα. Η Βραζιλια ειναι μια νεα ανερχομενη δυναμη. Κινεζικα ειναι δυσκολα και δεν προφταινουμε. Ωσπου να τα μαθουμε η Κινα μπορει να εχει παει κατα διαολου.
Τα πορτογαλεζικα ειναι πιο ευκολα. Και η Βραζιλια ειναι απειρως ωραιοτερη χωρα.

Sophia είπε...

Α, θα συμφωνήσω απόλυτα για τα πορτογαλέζικα και την Βραζιλία!!!!! (Κινέζικα ξεκίνησα να διαβάζω σε κάποια φάση, αλλά όντως, τα πορτογαλέζικα είναι καραΠΑΝΕΥΚΟΛΑ ήδη ψιλοκαταλαβαίνει κανείς αν έχει μερικές βασικές γνώσεις ισπανικών και μια έφεση να ακούει πολά "ου")
;-Ρ

Μήπως να πεταγόμασταν μέχρι καμιά Βραζιλία? ;-)

Darthiir the Abban είπε...

Ξέρω, εγώ τον πόνο μου θα πω πάλι…

Έχω βαρεθεί να απορρίπτω άρθρα Κινέζων γιατί, αφού πρώτα μου βγει το μάτι (και το μυαλό) για να καταλάβω τι εννοούν στα γραπτά τους, γραμμένα άπταιστα στη σουαχίλη αγγλική, ανακαλύπτω ότι δεν έχουν (α) υπόβαθρο και (β) αποτέλεσμα και ανάλυση κοκ. Απλή παράθεση παρατηρήσεων…
10% των δημοσιεύσεων σου λέει μετά… Έτσι κάνω κι εγώ επιστήμη το… τίποτε!

Όσο για τα μετέπειτα… οι μεγάλοι ρυθμοί συνεπάγονται μεγάλες αδικίες, ρίσκα, ανισοκατανομές και… πολλά πολλά θύματα!

cynical είπε...

Darthiir,

δεν ξερω αν προλαβες τους Ρωσους μετα το 1990 που ξεμυτησαν και αρχισαν να δημοσιευουν και αλλου περα απο τα ρωσικα. Η λεξη συλλογισμος ήταν ανυπαρκτη.

Κοιταξε, θα γνωριζεις καλυτερα απ' τον καθενα την τεχνικη του "δημοσιευειν". Οι δυτικοι μπορουν να παρουσιαζουν τις παπαριες με ωραιο τροπο και να περνανε το ριβιού. Οι κινεζοι ακομα μαθαινουν. Σε λιγο καιρο θα γινουν κι αυτοι αστερια!