Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΡΑΚ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΡΑΚ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 31 Αυγούστου 2014

Όταν η Al-Qaeda βρίσκει το ISIS βίαιο




Και ξεφνικά, εδώ και λίγο καιρό και από το πουθενά, το σουνιτικό ISIS μπήκε φαρδιά πλατιά στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων του κόσμου, εντυπωσιάζοντας με τη στρατιωτική του προέλαση, με της τελευταίας μόδας στρατιωτικό εξοπλισμό, βαρύ και ελαφρύ, με τους χιλιάδες αφοσιωμένους μαχητές που έσπευσαν από Δύση και Ανατολή να ενταχθούν στις γραμμές του, -3000 μόνο από Ευρώπη, και μερικές εκατοντάδες από Καναδά, ΗΠΑ και Αυστραλία-, με τη μεσαιωνική του θηριωδία ενάντια σε πολίτες αλλόθρησκους και ομόθρησκους, αλλά και με την επαγγελματική επικοινωνιακή του στρατηγική με την οποία απέσπασε σημαντική λαϊκή υποστήριξη στις σουνιτικές περιοχές του βόρειου Ιράκ και Συρίας, όχι για λόγους θρησκευτικούς, επειδή θαμπώθηκαν από την εξτρεμιστική ερμηνεία του κορανίου που πρεσβεύει, αλλά για λόγους πολιτικούς, ευελπιστώντας να ξεφύγουν από την περιθωριοποίηση και καταπίεση που υφίσταντο από τις σιιτικές κυβερνήσεις των Μαλίκι και Άσαντ αντιστοίχως. Κι επιπλέον, συνεπές στις επιδιώξεις του για τη σύσταση αυτόνομου ισλαμικού κράτους, το ISIS φροντίζει να παρέχει στους νεο-αποκτηθέντες υπηκόους τα ίδια κοινωνικά αγαθά με ένα κράτος, διοχετεύοντας αρκετούς από τους τεράστιους πόρους του σε σχολεία και κλινικές, ενώ εξασφαλίζει, με ή χωρίς βία, να μισθοδοτεί τους ήδη υπάρχοντες επαγγελματίες, από σερβιτόρους ως μηχανικούς στα πετρέλαια και τα υδροηλεκτρικά φράγματα.

Το ISIS ξεκίνησε με την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ σαν παρακλάδι της Al-Qaeda κάνοντας αντίσταση. Χώρισαν όμως τα τσανάκια τους τον Φεβρουάριο του 2014, όταν το ISIS κατηγόρησε την Al-Qaeda για χαλαρότητα και ατολμία και η Al-Qaeda το ISIS για υπερβολική βιαιότητα, λες και η επίθεση στους δίδυμους πύργους ήταν μια πράξη αβρότητας. Η διαφορά τους θα έλεγε κανείς ότι έγκειται στο ότι, ενώ, η Al-Qaeda επέδειξε πνεύμα ευφάνταστο και καινοτόμο στην εκτέλεση των στόχων της, το ISIS, στερούμενο φαντασίας και κοσμοπολιτισμού, στράφηκε σε τεχνικές εξόντωσης ανέμπνευστες και εντελώς παρωχημένες, γεγονός που φαίνεται να ενόχλησε την Al-Qaedian αισθητική. Παρά ταύτα, το ISIS με τη στρατηγική του επιδεξιότητα και το επιτελικό του πνεύμα κατόρθωσε να υπερκεράσει τον παλαιό του σύμμαχο και να επιβάλει το δικό του brand στους διεθνείς κύκλους των τζιχαντιστών.

Νέοι και νέες από Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο και Ολλανδία μαγεμένοι από την πιο καθαρή μορφή βίας που έχει ποτέ εξασκηθεί, και εξωθούμενοι από την ευρωπαϊκή νεανική ανεργία του 25%, βρίσκουν στο ISIS, πέρα απ' την αδρεναλίνη ενός ζωντανού βίντεο-γκέιμ, έναν καλοπληρωτή εργοδότη με εξασφαλισμένη απασχόληση, είτε στο ίδιο είτε σε κάποια ανά την υφήλιο θυγατρική του, όπως για παράδειγμα στο Boko Haram στη Νιγηρία, καθώς και καλές προοπτικές για εξέλιξη σε περίπτωση που το χαλιφάτο ευοδωθεί. Δημοσιεύματα αφήνουν να εννοηθεί ότι το πακέτο περιλαμβάνει 600 δολάρια το μήνα στο χέρι αφορολόγητα, δωρεάν τροφή και ύπνο, και ως bonus, απεριόριστη συμμετοχή στο μακέλεμα και τη λεηλασία.

Πού βρίσκει όμως τα χρήματα;

Πολλές πηγές συγκλίνουν στο ότι το ISIS είναι κατά μεγάλο ποσοστό αυτοχρηματοδοτούμενο, χωρίς να λείπουν βέβαια και οι χορηγίες, κυρίως στο ξεκίνημά του, από πλούσιους Καταριανούς, Κουβειτιανούς και Σαουδάραβες, όχι ειδικά σ' αυτό συγκεκριμένα, αλλά και σ' όσες παραστρατιωτικές ομάδες στη Συρία ή Ιράκ κραδαίνουν κι από ένα όπλο ενάντια στον σιιτικό εχθρό, αλλά κι αναμεταξύ τους.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις (The Telegraph 23/8/2014) το τελευταίο εξάμηνο, αφ' ότου άρχισε τη θριαμβευτική του προέλαση, το ISIS κατάφερε να συγκεντρώσει περί τα 2 δις δολάρια, ποσό που για παράδειγμα ξεπερνάει τις ετήσιες εξοπλιστικές δαπάνες της Ιρλανδίας. Οι περιοχές στις οποίες εξαπλώνεται, δεν είναι τυχαίο ότι είναι πλούσιες σε κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, ενώ η κατάκτηση πόλεων ανοίγει ταυτόχρονα το δρόμο και προς τα τραπεζικά θησαυροφυλάκια. Η λεηλασία των τραπεζών της Μοσούλης τον Ιούνιο, τους απέφερε με το “καλημέρα” το αξιοσέβαστο ποσό των 400 εκ. δολαρίων, αν και η κυβέρνηση του Ιράκ το διαψεύδει. Επιπλέον στις πόλεις υπάρχουν καταστήματα και επιχειρήσεις από τις οποίες με εκβιαστικές μεθόδους υπολογίζεται ότι αποσπούν περί τα 8 εκ. δολάρια το μήνα. Από το λαθρεμπόριο του πετρελαίου διαμέσου Τουρκίας και Ιράν πιθανολογείται ότι εξασφαλίζουν 3 εκ. δολάρια ημερησίως, ενώ αξιοσημείωτα είναι και τα ποσά που αποσπούν από τις απαγωγές ξένων υπηκόων, με κάθε μια από αυτές να τιμολογείται στα 5 εκ. δολάρια.

Όταν δε αφήνουν το καλάσνικοφ, τα μέλη του ISIS σύμφωνα με μαρτυρίες, τρέχουν στα χωράφια να θερίσουν στάρια, ύστερα στο μύλο να τ' αλέσουν και μετά στην αγορά να τα πουλήσουν. Λογικό, μια και στην περιοχή του δυτικού Ιράκ που κατέχουν καλλιεργείται το 40% των σιτηρών. Αν σ' αυτά τα επιπλέον έσοδα προσθέσουμε και τα χρήματα από τις πωλήσεις των ρούχων των εκτελεσθέντων, πιάνουμε άνετα την προίκα των 2 δις δολαρίων.

Παρ' όλα αυτά το ISIS αποτελεί ορισμένης εμβέλειας απειλή, περιορισμένη στις συγκεκριμένες σουνιτικές περιοχές μελλοντικής εγκαθίδρυσης του χαλιφάτου, το οποίο αποτελεί και τον στρατηγικό του στόχο. Παρά τους φόβους, δεν τόλμησε να επεκταθεί προς τη Βαγδάτη, ούτε σε περιοχές με πλειοψηφία σιιτικού πληθυσμού. Όσο διαρκεί ο πόλεμος στη Συρία και η πολιτική αναταραχή στο Ιράκ, το ISIS μπορεί να ελπίζει. Δυστυχώς όμως για το ίδιο, βρίσκεται περικυκλωμένο από ισχυρούς εχθρούς. Οι ΗΠΑ ψάχνουν για συμμάχους να μοιραστούν τις αεροπορικές επιδρομές ή ό,τι άλλο προκύψει, ενώ το παρόν στην μάχη εναντίον του έδωσαν τόσο η Δαμασκός, όσο και η Τεχεράνη. Να δεις που στο τέλος Ομπάμα, Άσαντ και Ρουχανί από ορκισμένοι εχθροί, θα πάνε και για τσίπουρα.

Τετάρτη 1 Σεπτεμβρίου 2010

Ιράκ: σύντομος απολογισμός μιας εισβολής


Σήμερα, όπως είχε προαναγγελθεί από τις αρχές καλοκαιριού, οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις πέρασαν τα σύνορα με το Κουβέιτ, αφήνοντας πίσω τους 50,000 άνδρες με σκοπό να ολοκληρώσουν την εκπαίδευση των ιρακινών δυνάμεων ασφαλείας, 4,421 αμερικανούς στρατιώτες νεκρούς, 32,000 τραυματίες, τα ταμεία της πατρίδας τους ελαφρυμένα κατά $801.9 δισεκατομμύρια δολάρια, ή κατά $3 τρισεκατομμύρια σύμφωνα με υπολογισμούς του Stieglitz, και επιπλέον μια υπόσχεση ότι το Ιρακ θα παραμείνει για πάντα στην καρδιά και στο μυαλό τους σαν έγνοια και για το μέλλον. Αυτά από αμερικανικής πλευράς.


Από ιρακινής πλευράς, άφησαν πίσω τους περίπου 600,000 νεκρούς (έρευνα του Lancet), εκ των οποίων 106,000 με 150,000 μόνο από τον άμαχο πληθυσμό, 3,9 εκατομμύρια πρόσφυγες, δηλαδή το 16% του πληθυσμού και το 40% της μεσαίας τάξης, εκ των οποίων οι μισοί κατέφυγαν σε γειτονικές χώρες όπως Ιράν, Συρία και Ιορδανία, και οι άλλοι μισοί εντός Ιράκ σε ασφαλέστερες περιοχές, 35% ανεργία με τον μισό πληθυσμό σε κατάσταση ημιαπασχόλησης, μια ανύπαρκτη κυβέρνηση που εδώ και έξι μήνες αδυνατεί να συσταθεί, ένα διχασμένο πληθυσμό που σπαράσσεται από φονικές συμπλοκές, μια ξεχαρβαλωμένη παραγωγική μηχανή που κωλύεται να λειτουργήσει κυρίως από έλλειψη ρευστού και ενέργειας, (το ηλεκτρικό ρεύμα είναι διαθέσιμο για λίγες μόνο ώρες την ημέρα), την υγεία και την εκπαίδευση σε πολύ κακή κατάσταση και πολλούς απ' τους κατοίκους ν' αναπολούν την πρό της εισβολής εποχή.


Παρ' όλες όμως τις προαναφερθείσες παράπλευρες και δυσάρεστες απώλειες, το μετά την εισβολή Ιράκ, χάρη στην απελευθερωτική προσπάθεια των αμερικανών στρατιωτών, έχει μετασχηματιστεί σε μια πιο ανοιχτή και ελεύθερη κοινωνία, τέτοια που η βουλευτής Safia Souhail να μπορεί να διαλέγεται και να διαφωνεί με τους προσκεκλημένους της στα άνετα σαλόνια του σπιτιού της, τέτοια που οι εισαγωγές από τον πρώτο κόσμο να γίνονται απρόσκοπτα, το ίδιο και τα ταξίδια και ο τουρισμός από, και προς τον πρώτο και τον δεύτερο και τον τρίτο κόσμο, τέτοια που οι συνδέσεις internet να έχουν εκτοξευθεί από τις 4,500 προ της εισβολής σε 1.6 εκατομμύρια σήμερα, τέτοια που τα κινητά τηλέφωνα να έχουν φτάσει το ασύλληπτο νούμερο των 20 εκατομμυρίων από τα μόλις 80,000 που ήταν το 2003.


Αλήθεια, τι είναι 600,000+ πτώματα μπροστά σε 20 εκατομμύρια κινητά; Η διαφορά των αριθμών είναι τόσο συντριπτική ώστε λέω, ν΄αρχίσω να σκέφτομαι μπας και ο πόλεμος αυτός ν' άξιζε τελικά τον κόπο...